Krzysztof Mroziewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Mroziewicz
Ilustracja
Krzysztof Mroziewicz
Warszawa, 10 grudnia 2005
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1945
Słupica
Zawód dziennikarz, dyplomata, nauczyciel akademicki

Krzysztof Mroziewicz (ur. 20 lutego 1945[1] w Słupicy koło Jedlni[2]) – polski publicysta, korespondent wojenny, dyplomata, komentator spraw międzynarodowych w "Polityce" i programie TVP "7 dni świat".

Życiorys[edytuj]

Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego; studiował na Wydziale Matematyki i Fizyki oraz w Instytucie Dziennikarstwa i Nauk Politycznych. W czasie studiów aktor Teatru "Hybrydy" i kierownik klubu o tej samej nazwie. Jako początkujący dziennikarz pracował w tygodniku studenckim "itd", gdzie piastował funkcje m.in. zastępcy szefa działu kultury, szefa działu kultury oraz zastępcy redaktora naczelnego. W latach 1976–77 na stypendium Zrzeszenia Studentów Polskich wyjechał do Panamy, gdzie – pracując jako robotnik – zajmował się pisaniem doktoratu nt. myśli Ernesta Che Guevary. W latach 1978–79 ukończył studia podyplomowe jako stypendysta Universidad Nacional de Panama. W latach osiemdziesiątych korespondent Polskiej Agencji Prasowej w Indiach, korespondent wojenny w Nikaragui, Afganistanie i Sri Lance, wiceprezes Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej w Azji Południowej. Od 1990 roku etatowy dziennikarz tygodnika "Polityka", komentator prasowy, telewizyjny i radiowy, w tym wielokrotnie dla BBC. W latach 1996–2001 pełnił misję jako ambasador Polski w Indiach, Sri Lance i Nepalu.

Obecnie pracuje jako wykładowca Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, na Uniwersytecie Jagiellońskim, Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Prowadził zajęcia akademickie dla studentów Stanford University i gościnnie w Banaras Hindu University.

Otrzymał wiele nagród i odznaczeń, m.in. trzy Wiktory, Złoty Medal Uniwersytetu Wrocławskiego oraz medal z okazji 300-lecia tego uniwersytetu. Posiada honorową legitymację PAP Nr 2 – po Ryszardzie Kapuścińskim.

Jego żoną była reżyserka filmów dokumentalnych Alicja Albrecht-Mroziewicz.

Twórczość[edytuj]

  • Guantanamera: korespondencja z Hawany, 1978
  • Istmo: biuletyn wiadomości dobrego i złego, 1982
  • Kabul w okresie postu, 1990
  • Syberia z biegiem Jeniseju, 1996
  • Ucieczka do Indii, 1996, wydanie rozszerzone 2005
  • Dziennikarz w globalnej wiosce (wstęp Ryszard Kapuściński), 2004
  • Moc, niemoc i przemoc, 2005
  • Ćakra czyli kołowa historia Indii, 2006
  • Czas pluskiew, 2007
  • Ekstazja: podróże z Afrodytą (ilustracje Rosław Szaybo), 2007
  • Prawdy ostateczne Ryszarda Kapuścińskiego, 2008
  • Bezczelność, bezkarność, bezsilność. Terroryzmy nowej generacji, 2010
  • Fidelada. Podróż w czasie politycznym, 2011
  • 33 Ewy i trzech Adamów (ilustracje Rosław Szaybo), 2012
  • Korespondent czyli Jak opisać pełzający koniec świata, 2013
  • Mity indyjskie, 2015

Linki zewnętrzne[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Ludzie roku 96/97 w Polsce, wyd. Muza, Warszawa 1997, s. 243-244

Przypisy

  1. Ludzie roku 96/97 w Polsce, wyd. Muza, Warszawa 1997, s. 243
  2. Spotkanie z Krzysztofem Mroziewiczem. polityka.pl, 12 lipca 2011. [dostęp 2011-08-19].