Krzysztof Nowicki (pisarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Nowicki
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1940
Opsa
Data i miejsce śmierci 30 marca 1997
Polska, Bydgoszcz
Miejsce spoczynku Cmentarz Nowofarny w Bydgoszczy
Zawód pisarz
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Krzysztof Nowicki (ur. 6 marca 1940 w miejscowości Opsa na Wileńszczyźnie, zm. 30 marca 1997 w Bydgoszczy) – polski poeta, prozaik i krytyk literacki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Bohdana, lekarza, i Kiry z d. Hubszman. W 1945 r. z rodzicami przybył do Bydgoszczy. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (1957–1962). W czasie studiów założył z przyjaciółmi poetycką grupę „Wymiary” (Kazimierz Jułga, Krystyna Karpińska, Zygmunt Flis). Nieco później wszedł do kręgu poetyckiego „Wiatrak” (Andrzej Baszkowski, Jan Górec-Rosiński, Mirosław Kasjan, Zdzisław Polsakiewicz). Po studiach pracował w Pomorskiej Rozgłośni Polskiego Radia w Bydgoszczy (1962–1965). W latach 1965-1973 był członkiem redakcji pisma „Fakty i Myśli”. W latach 1973-1983 wchodził w skład redakcji tygodnika „Fakty” (od 1973 kierownik działu literackiego, w latach 1975–1982 zastępca redaktora naczelnego).

Jako poeta debiutował na łamach „Nowej Wsi” w 1957 r., a jako prozaik – opowiadaniem „List” w „Tygodniku Kulturalnym” (1964). Swoje utwory literackie i krytyczne publikował m.in. w „Dialogu”, „Faktach i Myślach”, „Tygodniku Kulturalnym”, „Twórczości”, „Życiu Literackim”. Prezentowane były również na antenie Polskiego Radia. Szereg artykułów poświęcił problemom literackim.

Już na studiach wstąpił do PZPR (w 1961). Pozostał w tej partii, mimo wielu zapowiedzi wystąpienia z niej, do 1989 r. Udzielał się w Związku Literatów Polskich (1965–1983), Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich (1964–1982). Był członkiem ZAiKS (od 1976) i PEN-Clubu.

Zmarł w Bydgoszczy po długiej i ciężkiej chorobie. Urna z jego prochami została pochowana na miejscowym cmentarzu Nowofarnym.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Zbiory wierszy[edytuj | edytuj kod]

  • Zbliżenia (1963)
  • Przy słowie (1965)
  • Komentarze (1970)
  • W tej chwili (1976)
  • Do przytomności (1980)
  • Po imieniu (1983)
  • Bez tytułu (1991)

Zbiory opowiadań[edytuj | edytuj kod]

  • Droga do ojca (1967)
  • Orfeusze (1973)
  • W imię ojca i syna (1978)

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Główna przegrana (1967)
  • Tętno (1969)
  • Wagon z miejscami do leżenia (1977)
  • Śmierć Guliwera (1983)
  • Ostatni kwartał (1987)

Eseje[edytuj | edytuj kod]

  • Przetoka (1992)
  • Drugie życie (1995)

Dramaty[edytuj | edytuj kod]

Zbiory szkiców (krytyka literacka)[edytuj | edytuj kod]

  • Pertraktacje (1971)
  • Dziennik krytyczny (1981)

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wyd. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.
  • Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom VII. Bydgoszcz 2006. ​ISBN 83-85327-70-3​, s. 84