Krzysztof Oliwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Oliwa
Pozycja napastnik (lewoskrzydłowy)
Uchwyt kija lewy
Przydomek The Polish Hammer (Polski Młot), Dentysta[1]
Wzrost 196 cm
Masa 111 kg
Klub CLJ
Polska GKS Katowice U-20
PLH
Polska GKS Tychy
Polska Podhale Nowy Targ
GHL
Kanada Welland Cougars
AHL
Stany Zjednoczone Albany River Rats
Kanada Saint John Flames
Stany Zjednoczone Hartford Wolf Pack
ECHL
Stany Zjednoczone Raleigh IceCaps
Stany Zjednoczone Detroit Vipers
NHL
Stany Zjednoczone New Jersey Devils
Stany Zjednoczone Columbus Blue Jackets
Stany Zjednoczone Pittsburgh Penguins
Stany Zjednoczone New York Rangers
Stany Zjednoczone Boston Bruins
Kanada Calgary Flames
Numer 29
Narodowość  Polska
Urodzony 12 kwietnia 1973 w Tychach
Draft NHL 3 runda, 65 numer, 1993
New Jersey Devils

Krzysztof Oliwa (ur. 12 kwietnia 1973 w Tychach) – polski hokeista, reprezentant kraju, menedżer i trener hokejowy.

Drugi Polak w lidze NHL, w której w ciągu 9 sezonów reprezentował barwy sześciu klubów: New Jersey Devils, Columbus Blue Jackets, Pittsburgh Penguins, New York Rangers, Boston Bruins i Calgary Flames oraz pierwszy Polak, który zdobył Puchar Stanleya (w sezonie 1999/2000 w barwach New Jersey Devils).

Grając w NHL pełnił rolę tzw. "enforcera", zawodnika wszczynającego bójki w czasie meczów z graczami drużyn przeciwnych, pełniącego rolę quasi ochroniarza dla partnerów z drużyny. Po zakończeniu kariery zawodniczej przyznał, że w ciągu 15 lat gry stoczył ponad 400 bójek[2].

Przebieg kariery klubowej[edytuj kod]

Kariera[edytuj kod]

GKS Katowice[edytuj kod]

Krzysztof Oliwa karierę rozpoczął w 1990 roku w zespole juniorskim GKS Katowice. W jego barwach w rozgrywkach Centralnej Ligi Juniorów w sezonie 1990/1991 rozegrał 5 spotkań. Uzyskał w nich 8 punktów za 4 bramki i 4 asysty. Na ławce kar spędził 10 minut.

GKS Tychy[edytuj kod]

Zawodową karierę Krzysztof Oliwa rozpoczął w sezonie 1991/1992 w barwach klubu ekstraligi polskiej - GKS Tychy. Rozegrał w nim 10 meczów notując 10 punktów za 3 bramki i 7 asyst. Na ławce kar przesiedział 6 minut.

Występy za oceanem[edytuj kod]

Krzysztof Oliwa wyjechał do Kanady, gdzie występował w klubie Welland Cougars w lidze GHL. W sezonie 1992/1993 rozegrał 30 meczów i zdobył 34 punkty (13 bramek, 21 asyst) oraz spędził 127 minut na ławce kar. Następnie w latach 1993-1995 Oliwa był zawodnikiem klubu Albany River Rats w lidze AHL. W pierwszym sezonie rozegrał 53 spotkania i zdobył 8 punktów za 3 bramki i 5 asyst oraz spędził 228 punktów na ławce kar. W sezonie 1994/1995 wraz z zespołem został mistrzem fazy zasadniczej (109 punktów), zdobywając Macgregor Kilpatrick Trophy. Następnie zdobył Puchar Caldera po zwycięstwie 4:0 w finale rywalizacji z Fredericton Canadiens mimo, iż w fazie play-off nie rozegrał żadnego meczu. W międzyczasie występował w ramach wypożyczenia kolejno w ligach ECHL, AHL i IHL, gdzie grał dla takich klubów jak: Raleigh IceCaps (1994 - 15 meczów, 2 punkty (2 asysty), 65 minut na ławce kar w fazie zasadniczej oraz 9 meczów, 35 minut na ławce kar w fazie play-off), Saint John Flames (1995 - 14 meczów, 5 punktów (1 bramka, 4 asysty), 79 minut na ławce kar w fazie zasadniczej) oraz w Detroit Vipers (1995 - 4 spotkania, 1 punkt (1 asysta), 24 minuty na ławce kar w fazie zasadniczej). Następnie Oliwa przez krótki czas występował w klubie Raleigh IceCaps z ligi ECHL. W sezonie 1994/1995 rozegrał 5 spotkań, w których zdobył 2 punkty za 2 asysty oraz otrzymał 32 minuty kar. Ponownie wrócił do Albany River Rats, w którym w sezonie 1995/1996 rozegrał 51 meczów i uzyskał 16 punktów strzelając 5 bramek i notując 11 asyst. Spędził również 217 minut na ławce kar. Z tym klubem (115 punktów) został mistrzem fazy zasadniczej, zdobywając drugi raz w karierze Macgregor Kilpatrick Trophy. Po tym sukcesie został zawodnikiem klubu Raleigh IceCaps w lidze ECHL, gdzie w sezonie 1995/1996 rozegrał 9 meczów. Zdobył w nich 1 punkt za strzeloną bramkę oraz zanotował 53 minuty na ławce kar.

New Jersey Devils i debiut w NHL[edytuj kod]

Dobre występy w północnoamerykańskich niższych ligach spowodowały, że w 1993 roku Krzysztof Oliwa został zauważony przez działaczy klubu ligi NHL - New Jersey Devils, którzy w dniu 26 czerwca 1993 roku w Colisée de Québec w Québecu wybrali go w 3. rundzie draftu NHL jako 65. w kolejności.

W 1996 roku Oliwa został zawodnikiem "Diabłów", jednak potem został wypożyczony do klubu ligi AHL - Albany River Rats, w barwach którego w sezonie 1996/1997 rozegrał 60 meczów i zdobył 27 punktów (13 bramek, 14 asyst) oraz spędził 322 minuty na ławce kar w fazie zasadniczej oraz rozegrał 15 meczów, zdobył 8 punktów (7 bramek, 1 asysta) oraz spędził 49 minut na ławce kar w fazie play-off.

Debiut w lidze NHL w barwach New Jersey Devils Oliwa zaliczył jeszcze w sezonie 1996/1997, dnia 9 marca 1997 roku w meczu domowym z Buffalo Sabres, który zakończył się zwycięstwem "Diabłów" 4:1, a Oliwa spędził w tym meczu 5 minut na ławce kar po bójce z Bobem Boughnerem.

W następnych sezonach: 1997/1998, 1998/1999 i 1999/2000 Oliwa był podstawowym zawodnikiem drużyny New Jersey Devils. Pierwszy punkt w lidze NHL zdobył dnia 30 października 1997 roku, zaliczając asystę podczas wygranego 1:8 wyjazdowego meczu z Vancouver Canucks. Natomiast pierwszą bramkę w lidze NHL zdobył dnia 7 marca 1998 roku podczas wygranego 3:6 wyjazdowego meczu z New York Rangers, w którym Oliwa w 50. minucie trafił na 4:3 do bramki bronionej przez Mike'a Richtera z asysty Siergieja Brylina[3], a w sezonie 1997/1998 był najczęściej bijącym się zawodnikiem[4].

W sezonie 1999/2000 drużyna Oliwy, New Jersey Devils zdobyła Puchar Stanleya po zwycięstwie rywalizacji w finale z Dallas Stars 4:2, a Oliwa mimo, że w fazie play-off nie rozegrał żadnego meczu z powodu kontuzji[5], został pierwszym Polakiem, który zdobył to trofeum. Po sezonie odszedł z klubu.

Łącznie Oliwa dla New Jersey Devils rozegrał 207 meczów i zdobył 33 punkty (13 bramek, 20 asyst) oraz spędził 724 minuty na ławce kar w fazie zasadniczej, a także rozegrał 7 meczów, nie zdobywając punktów oraz spędził 25 minut na ławce kar w fazie play-off w lidze NHL.

Columbus Blue Jackets i Pittsburgh Penguins[edytuj kod]

Dnia 12 czerwca 2000 roku, Krzysztof Oliwa został zawodnikiem Columbus Blue Jackets. Jednak z powodu kontuzji ręki odniesionej dnia 28 października 2000 roku podczas przegranego 1:4 meczu domowego z Detroit Red Wings oraz konfliktu z kapitanem Columbus Blue Jackets, Lyle Odeleinem po rozegraniu zaledwie 10 meczów i zdobyciu 2 punktów (2 asysty) oraz spędzeniu 34 minut na ławce kar w trakcie sezonu (2000/2001), dnia 14 stycznia 2001 roku przeniósł się do Pittsburgh Penguins, w którym zadebiutował dnia 30 stycznia 2001 roku podczas meczu domowego z Atlanta Trashers, który zakończył się zwycięstwem "Pingwinów" 6:3[6].

W fazie zasadniczej sezonu 2000/2001 Oliwa rozegrał wszystkie 26 meczów i zdobył 3 punkty (1 bramka, 2 asysty) oraz spędził 131 minut na ławce kar, a Pittsburgh Penguins zajął 6. miejsce w Konferencji Wschodniej i awansował do fazy play-off, gdzie dotarli do finału Konferencji Wschodniej, w którym przegrali rywalizację 4:1 z New Jersey Devils, a Oliwa w tej fazie rozegrał 5 meczów, nie zdobywając punktów oraz spędził 16 minut na ławce kar w fazie play-off w lidze NHL.

Natomiast sezon 2001/2002, w którym Oliwa rozegrał 57 meczów, zdobył 2 punkty (2 asysty) oraz spędził 150 minut na ławce kar, okazał się dla Pittsburgh Penguins słaby (28 zwycięstw, 8 remisów, 46 porażek), w którym zajęli 12. miejsce w Konferencji Wschodniej i nie awansował do fazy play-off. Po sezonie Oliwa odszedł z klubu.

Łącznie Oliwa dla Pittsburgh Penguins rozegrał 83 mecze i zdobył 5 punktów (1 bramka, 4 asysty) oraz spędził 283 minuty na ławce kar w fazie zasadniczej, a także rozegrał 5 meczów, nie zdobywając punktów oraz spędził 16 minut na ławce kar w fazie play-off w lidze NHL.

Sezon 2002/2003[edytuj kod]

Dnia 23 czerwca 2002 roku, Krzysztof Oliwa przeniósł się do New York Rangers, w którym debiut zaliczył dnia 9 października 2002 roku w inauguracyjnym meczu domowym drużyny w sezonie 2002/2003 z Carolina Hurricanes, który zakończył się zwycięstwem "Rangersów" 4:1. Jednak nie zdołał przebić się do podstawowego składu drużyny i po rozegraniu 9 meczów bez zdobyczy punktowej oraz spędzeniu 51 minut na ławce kar i przeniósł się do filialnej drużyny występującej w AHL, Hartford Wolf Pack.

Dnia 6 stycznia 2003 roku, po rozegraniu 15 meczów, zdobyciu 1 punktu (asysta) oraz spędzeniu 30 minut na ławce kar w Hartford Wolf Pack, Oliwa wrócił do ligi NHL, zostając zawodnikiem Boston Bruins, w którym zadebiutował dnia 10 stycznia 2003 roku z przegranym 2:4 meczu domowym z Buffalo Sabres. W fazie zasadniczej sezonu 2002/2003 Boston Bruins zajął 7. miejsce w Konferencji Wschodniej i awansował do fazy play-off, gdzie odpadli w ćwierćfinale Konferencji Wschodniej po porażce rywalizacji 4:1 z New Jersey Devils, a Oliwa nie rozegrał żadnego meczu. Po zakończeniu sezonu 2002/2003 i rozegraniu 33 meczów bez zdobyczy punktowej i spędzeniu 110 minut na ławce kar, Oliwa odszedł z klubu.

Calgary Flames[edytuj kod]

Dnia 30 lipca 2003 roku, Krzysztof Oliwa został zawodnikiem Calgary Flames, w którym zadebiutował dnia 9 października 2003 roku, kiedy Calgary Flames przegrał 1:4 u siebie w swoim pierwszym meczu sezonu 2003/2004 z Vancouver Canucks, a pierwszą bramkę dla zespołu zdobył dnia 25 października 2003 roku podczas wygranego 4:2 domowego meczu z Edmonton Oilers, kiedy w 44. minucie meczu z asysty Chrisa Clarka trafił do bramki Tommy'ego Salo[7].

Z zespołem zajął 6. miejsce w Konferencji Zachodniej i awansował do fazy play-off, gdzie najpierw dnia 9 maja 2004 roku w wygranym u siebie 4:3 meczu półfinału Konferencji Zachodniej z San Jose Sharks Oliwa w 9. minucie z asysty Olega Saprykina i Chucka Kobasewa strzelił swoją ostatnią bramkę w lidze NHL[8], potem dotarł do finału Pucharu Stanleya, w którym po zaciętej walce przegrał 4:3 z Tampa Bay Lightning.

Łącznie Oliwa dla Calgary Flames rozegrał 65 meczów i zdobył 5 punktów (3 bramki, 2 asysty) oraz spędził 247 minut na ławce kar (3. miejsce w klasyfikacji najczęściej karanych zawodników[9]) w fazie zasadniczej, a także rozegrał 20 meczów, zdobył 2 punkty (2 bramki) oraz spędził 6 minut na ławce kar w fazie play-off ligi NHL.

Podhale Nowy Targ[edytuj kod]

Dnia 15 lipca 2004 roku Krzysztof Oliwa podpisał kontrakt ze swoim dawnym klubem - New Jersey Devils, jednak w wyniku lokautu w NHL rozgrywki w sezonie 2004/2005 nie odbyły się, w związku z czym zawodnicy klubów ligi NHL dostali wolną rękę w poszukiwaniu nowego klubu. Oliwa zdecydował się wrócić do Polski i w grudniu 2004 roku został zawodnikiem Podhala Nowy Targ, stając się tym samym pierwszym zawodnikiem ekstraligi polskiej mającym za sobą występy w lidze NHL[10][11][12][13][14].

Jedyny mecz w sezonie 2004/2005 Oliwa rozegrał dnia 16 lutego 2005 roku, kiedy to Podhale Nowy Targ podejmował w Krakowie w fazie play-off w ćwierćfinale Cracovię. Mecz zakończył się porażką Podhala Nowy Targ 0:2, a Oliwa spędził 12 minut na ławce kar oraz w 33. minucie z powodu kontuzji pachwiny musiał opuścić taflę[15][16].

Powrót do NHL i koniec kariery[edytuj kod]

Po zakończeniu lokautu w NHL wznowiono rozgrywki w sezonie 2005/2006, w związku z czym Krzysztof Oliwa wrócił do ligi NHL, do New Jersey Devils, w którym rozegrał zaledwie 3 mecze w sezonie, a dnia 20 października 2005 roku rozegrał swój ostatni mecz w lidze NHL, kiedy to New Jersey Devils wygrał u siebie 6:3 z Pittsburgh Penguins.

Na początku listopada 2005 roku działacze New Jersey Devils rozwiązali kontrakt z Oliwą, a sam zawodnik mimo licznych ofert m.in. od Phoenix Coyotes[17] z powodów osobistych po sezonie 2005/2006 zakończył karierę[18].

Łącznie w latach 1997-2005 fazie zasadniczej ligi NHL Oliwa rozegrał 410 meczów, zdobył 45 punktów (17 bramek, 28 asyst) oraz spędził 1447 minut na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 32 mecze, zdobył 2 punkty (2 bramki) oraz spędził 47 minut na ławce kar.

Kariera reprezentacyjna[edytuj kod]

Krzysztof Oliwa występował w reprezentacji Polski U-18 podczas mistrzostw Europy juniorów 1991 w Czechosłowacji, na których reprezentacja Polski U-18 zajęła 7. miejsce, a Oliwa zdobył 2 punkty, zaliczając 2 asysty oraz w reprezentacji Polski U-20 podczas mistrzostw świata juniorów 1992 Grupy B w Polsce, na których reprezentacja Polski U-20 zajęła 2. miejsce i nie awansowała do Grupy A, a Oliwa zdobył 2 punkty (1 bramka, 1 asysta).

Oliwa występował w seniorskiej reprezentacji Polski podczas mistrzostw świata 2002 Elity w Szwecji, na których Oliwa podczas wygranego 5:1 meczu z reprezentacją Włoch rozegranego dnia 2 maja 2002 roku w hali Kinnarps Arena w Jönköping w ramach turnieju o utrzymanie strzelił 5. minucie na 1:0 przy asyście Jacka Płachty oraz w 46. minucie zaliczył asystę przy golu Leszka Laszkiewicza na 5:1, a także w tym samym lodowisku dnia 5 maja 2002 roku podczas wygranego 5:2 meczu z reprezentacją Japonii zaliczył w 47. minucie asystę przy golu Mariusza Czerkawskiego na 5:1, jednak reprezentacja Polski zakończyła turniej na 14. miejscu i spadła do Dywizji I.

Oliwa brał także udział w turniejach kwalifikacyjnych do igrzysk olimpijskich 2006: w Nowym Targu rozegranego w dniach 11-14 kwietnia 2004 roku oraz wygranego przez reprezentację Polski, na którym Oliwa dnia 13 listopada 2004 roku w meczu z reprezentacją Chorwacji w 45. minucie ustalił wynik na 7:0 na korzyść reprezentacji Polski, a dnia 14 listopada 2004 roku w wygranym 5:0 meczu z reprezentacją Holandii w 16. minucie wraz z Mariuszem Czerkawskim asystował przy golu Michała Garbocza oraz w finałowym turnieju w Rydze rozegranego w dniach 10-13 lutego 2005 roku, na którym reprezentacja Polski zajęła 4. miejsce i nie awansowała do turnieju olimpijskiego 2006 w Turynie.

Łącznie Oliwa w latach 1991-1992 w reprezentacji Polski U-18 i reprezentacji Polski U-20 rozegrał 11 meczów i zdobył 4 punkty (1 gol, 3 asysty) oraz spędził 20 minut na ławce kar, a w seniorskiej reprezentacji Polski rozegrał 12 meczów i zdobył 5 punktów (2 gole, 3 asysty) oraz spędził 56 minut na ławce kar.

Statystyki[edytuj kod]

Klubowe[edytuj kod]

Sezon Drużyna Liga   Sezon zasadniczy   Playoffy
Mecze Gole Asysty Punkty Kary +/− PP SH GW M G A Pkt Kary
1990-1991 GKS Katowice U-20 CLJ 5 4 4 8 10
1991-1992 GKS Tychy PLH 10 3 7 10 6
1992-1993 Welland Cougars GHL 30 13 21 34 127
1993-1994 Albany River Rats AHL 33 2 4 6 151 –6
1993-1994 Raleigh IceCaps ECHL 15 0 2 2 65 9 0 0 0 35
1994-1995 Saint John Flames AHL 14 1 4 5 79 –2
1994–1995 Detroit Vipers IHL 4 0 1 1 24
1994-1995 Albany River Rats AHL 20 1 1 2 77 –4
1994–1995 Raleigh IceCaps ECHL 5 0 2 2 32
1995-1996 Albany River Rats AHL 51 5 11 16 217 +6
1995–1996 Raleigh IceCaps ECHL 9 1 0 1 53
1996-1997 New Jersey Devils NHL 1 0 0 0 5 –1 0 0 0
1996-1997 Albany River Rats AHL 60 13 14 27 322 +13 15 7 1 8 49
1997-1998 New Jersey Devils NHL 73 2 3 5 295 +3 0 0 2 6 0 0 0 23
1998-1999 New Jersey Devils NHL 64 5 7 12 240 +4 0 0 1 1 0 0 0 2
1999-2000 New Jersey Devils NHL 69 6 10 16 184 –2 1 0 2
2000-2001 Columbus Blue Jackets NHL 10 0 2 2 34 +1 0 0 0
2000-2001 Pittsburgh Penguins NHL 26 1 2 3 131 –4 0 0 0 5 0 0 0 16
2001-2002 Pittsburgh Penguins NHL 57 0 2 2 150 –5 0 0 0
2002-2003 New York Rangers NHL 9 0 0 0 51 +1 0 0 0
2002-2003 Hartford Wolf Pack AHL 15 0 1 1 30 –7
2002-2003 Boston Bruins NHL 33 0 0 0 110 –4 0 0 0
2003-2004 Calgary Flames NHL 65 3 2 5 247 –8 0 0 0 20 2 0 2 6
2004-2005 Podhale Nowy Targ PLH 0 0 0 0 0 1 0 0 0 12
2005-2006 New Jersey Devils NHL 3 0 0 0 0 –2 0 0 0
Razem w CLJ (1 sezon) 5 4 4 8 10
Razem w PLH (2 sezony) 10 3 7 10 6 1 0 0 0 12
Razem w GHL (1 sezon) 30 13 21 34 127
Razem w AHL (5 sezonów) 193 22 35 57 876 0 15 7 1 8 49
Razem w ECLH (3 sezony) 29 1 4 5 150 –7 9 0 0 0 35
Razem w IHL (1 sezon) 4 0 1 1 24
Razem w NHL (9 sezonów) 410 17 28 45 1447 –17 1 0 5 32 2 0 2 47

Reprezentacyjne[edytuj kod]

Rok Drużyna Turniej Miejsce M G A Pkt Kary
1991  Polska U-18 MEJ 7 5 0 2 2 6
1992  Polska U-20 MŚJ-B 2 6 1 1 2 14
2002  Polska 14 6 1 2 3 22
2004  Polska Kw. IO 1 3 1 1 2 4
2005  Polska Kw. IO 4 3 0 0 0 30
Ogółem jako junior 11 1 3 4 20
Ogółem jako senior 12 2 3 5 56
Razem 23 3 6 9 76

Sukcesy[edytuj kod]

Albany River Rats[edytuj kod]

New Jersey Devils[edytuj kod]

Calgary Flames[edytuj kod]

Podhale Nowy Targ[edytuj kod]

Po zakończeniu kariery[edytuj kod]

Krzysztof Oliwa po zakończeniu kariery w latach 2006-2009 był menedżerem reprezentacji Polski. Dnia 18 kwietnia 2009 roku, tuż po zakończeniu turnieju Mistrzostw Świata 2009 I Dywizji w hotelu Mercure Helios wdał się w bójkę z Marcinem Koluszem i Krystianem Dziubińskim, w wyniku czego dnia 28 kwietnia 2009 roku Wydział Gier i Dyscypliny PZHL podjął decyzję o rocznej dyskwalifikacji oraz karze pieniężnej dla Marcina Kolusza i Krystiana Dziubińskiego. Wobec Krzysztofa Oliwy, który użył siły i przemocy wobec wyżej wymienionych zawodników (Marcin Kolusz miał złamany nos, Krystian Dziubiński sińce pod oczami i złamany kciuk[19][20], uderzeni mieli zostać także Patryk Noworyta i Jacek Płachta[21]) nie zostały wyciągnięte konsekwencje, gdyż jak stwierdził Wydział Gier i Dyscypliny Polskiego Związku Hokeja na Lodzie "nie podlega on jurysdykcji Wydziału"[22].

Następnie w 2009 roku Oliwa przez kilka tygodni pełnił funkcję dyrektora sportowego ŁKS-u Łódź[23][24].

Oliwa zajmował się również promocją hokeja wśród dzieci (Jest patronem Turnieju Wschodzących Gwiazd dla żaków) oraz tworzył marki odzieżowe "KO-Gear", "Polish Hammer" i "Lanista"[25].

Kariera trenerska[edytuj kod]

Krzysztof Oliwa od 2014 roku jest trenerem klubu najpierw juniorskiej ligi CIHL, potem juniorskiej ligi USPHL - Kalkaska Rhinos[26][27][28][29].

Życie prywatne[edytuj kod]

Krzysztof Oliwa po urodzeniu nazywał się Krzysztof Grabowski. Jego biologiczny ojciec porzucił rodzinę, gdy hokeista był mały. Gdy miał 13 lat, jego matka ponownie wyszła za mąż i został adoptowany przez swego ojczyma i przybrał po nim nazwisko Oliwa[25]. Oliwa początkowo pracował jako górnik w kopalni[30][31].

Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną Dawn Catinellą ma córkę Skylar (ur. 1996), która jest tenisistką w Warren Hills Regional High School w Waszyngtonie[32]. Potem był związany z Amerykanką Karen[33], Moniką i Ewą Domżałą - redaktorką magazynu "Top Biografie" (do 2008 roku, kiedy ta wyrzuciła Oliwę z domu[34]).

W styczniu 2010 roku wyjechał z Polski do Stanów Zjednoczonych, gdzie obecnie w Kalkaska w stanie Michigan, gdzie jest trenerem klubu ligi USPHL - Kalkaska Rhinos (prezesem klubu jest druga żona Oliwy - Jolecyne[35]).

Posiada również obywatelstwo amerykańskie.

Problemy z prawem[edytuj kod]

We wrześniu 2007 roku ówczesna dziewczyna Krzysztofa Oliwy, 26-letnia wówczas Monika F. złożyła zawiadomienie o popełnienia przestępstwa pobicia przez Oliwę. Przeprowadzona u kobiety obdukcja lekarska wykazała złamany nos, ślady duszenia i znamiona ogólnego pobicia ciała[36].

Dnia 17 lutego 2012 roku Prokuratura Okręgowa w Łodzi wystawiła za Krzysztofem Oliwą list gończy, gdyż jest poszukiwany przez Wydział Kryminalny Komendy Miejskiej Policji w Tychach w związku z podejrzeniem o współudział w usiłowaniu wyłudzenia w Łodzi w 2009 roku 34 tysięcy złotych kredytu na podstawie fikcyjnych dokumentów o zatrudnieniu[37][38].

Przypisy

  1. Był jednym z największych zabijaków w NHL. Co teraz robi Krzysztof Oliwa?. sportowefakty.wp.pl, 2016-03-30. [dostęp 2016-03-30].
  2. Oliwa: Nie Boję Się Nikogo. sporty-walki.org, 2009-12-18. [dostęp 2016-04-24].
  3. 1997-98 Krzyzstof Oliwa Game Winning Goal - Youtube.com (ang.)
  4. Był jednym z największych zabijaków w NHL. Co teraz robi Krzysztof Oliwa? [data dostępu: 2016-03-30]
  5. Krzysztof Oliwa: Reprezentacja to zaszczyt [data dostępu: 2000-04-06]
  6. Kulisy transferu hokeisty NHL Krzysztofa Oliwy [data dostępu: 2001-01-17]
  7. Kiprusoff saves 49, leads Flames to OT win in Game 1 [data dostępu: 2003-10-26] (ang.)
  8. Flames 4, Oilers 2 [data dostępu: 2004-05-09] (ang.)
  9. 2003-04 NHL Season Leaders (ang.)
  10. Oliwa do Podhale Nowy Targ [data dostępu: 2004-09-30] (słow.)
  11. Oliwa zagra w Podhalu [data dostępu: 2004-10-19]
  12. Hokej: Najwięcej zmian w Sanoku [data dostępu: 2004-12-21]
  13. Podhale z Oliwą! [data dostępu: 2004-12-22]
  14. Krzysztof Oliwa: Milioner w Podhalu [data dostępu: 2005-01-20]
  15. 2005-02-16 Podhale Nowy Targ - Cracovia 0:2
  16. Podhale Nowy Targ - CRACOVIA 16.02.05 [data dostępu: 2005-02-16]
  17. Krzysztof Oliwa zostaje w NHL [data dostępu: 2005-11-14]
  18. Burzliwe życie Krzysztofa Oliwy [data dostępu: 2009-05-15]
  19. Tajemnice upojnej nocy! [data dostępu: 2009-04-20]
  20. Polscy hokeiści pobili się po mistrzostwach świata! [data dostępu: 2009-04-20]
  21. Jak Oliwa uspokajał hokeistów: No to dostał z plaskacza [data dostępu: 2009-04-21]
  22. Kolusz i Dziubiński zawieszeni na rok [data dostępu: 2009-05-08]
  23. Oliwa nadzieją łódzkiego hokeja [data dostępu: 2009-10-02]
  24. Krzysztof Oliwa ścigany listem gończym [data dostępu: 2012-03-22]
  25. a b Wywiad z Krzysztofem Oliwą
  26. Contact Kalkaska Rhinos Hockey Club (ang.)
  27. Kalkaska Rhinos - Coaching Staff (ang.)
  28. Kalkaska Rhinos rady to start season [data dostępu: 2014-09-23] (ang.)
  29. Oliwa znów wypłynęła [data dostępu: 2015-02-18]
  30. Oliwa w kopalni? [data dostępu: 2004-05-06]
  31. HOCKEY; Kazakhstan To Israel To Canada To Devils [data dostępu: 2000-06-25]
  32. Skylar Oliwa - Moraviansports.com (ang.)
  33. Polski hokeista poleciał do USA ratować swój związek [data dostępu: 2007-10-13]
  34. Oliwa wylany na bruk [data dostępu: 2008-07-26]
  35. Był jednym z największych zabijaków w NHL. Co teraz robi Krzysztof Oliwa? [data dostępu: 2016-03-30]
  36. Słynny hokeista skatował swoją konkubinę [data dostępu: 2007-11-05]
  37. Krzysztof Oliwa poszukiwany listem gończym [data dostępu: 2012-03-22]
  38. Znany hokeista poszukiwany listem gończym [data dostępu: 2012-03-22]

Linki zewnętrzne[edytuj kod]