Krzysztof Pusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Pusz
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1951
Gdańsk
Szef Gabinetu Prezydenta RP
Okres od 22 grudnia 1990
do 29 października 1991
Następca Mieczysław Wachowski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Krzysztof Zbigniew Pusz (ur. 21 czerwca 1951 w Gdańsku) – polski polityk, prawnik, były wicewojewoda gdański i pomorski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył VII Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku, następnie studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego[1]. Pracował w Powszechnym Zakładzie Ubezpieczeń, następnie do 1983 w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego. Później w latach 80. wykonywał różne zawody (m.in. taksówkarza i dozorcy).

W okresie PRL związany z opozycją demokratyczną, działał w podziemnej „Solidarności”, m.in. po 1981 jako organizator spotkań Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej i druku ulotek opozycyjnych. Od 1986 do 1989 pełnił funkcję sekretarza w biurze Lecha Wałęsy, a w latach 1989–1990 był dyrektorem Biura Krajowego „Solidarności”.

Kampania Krzysztofa Pusza przed wyborami samorządowymi w 2006

Od 1990 do 1991 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w kancelarii prezydenta Lecha Wałęsy, będąc m.in. szefem gabinetu Prezydenta RP. Od 1992 do 1998 pracował w prywatnych przedsiębiorstwach. W połowie lat 90. wstąpił do Unii Wolności. Z rekomendacji tej partii w rządzie Jerzego Buzka sprawował urząd wicewojewody gdańskiego (1998), a następnie I wicewojewody pomorskiego (1999–2001). Później powrócił do biznesu, obejmując kierownicze stanowiska w spółkach prawa handlowego.

Od 2001 kierował regionalnymi strukturami Unii Wolności, a następnie Partii Demokratycznej – demokraci.pl. W wyborach samorządowych w 2006 bez powodzenia kandydował na stanowisko prezydenta Gdańska z ramienia LiD, zajmując 3. miejsce spośród 6 kandydatów[2]. W marcu 2009 wystąpił z PD i przystąpił do Stronnictwa Demokratycznego. Jest szefem tej partii na Pomorzu oraz członkiem jej rady naczelnej.

W 2007 został za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3], a w 2015 przez prezydenta Andrzeja Dudę Krzyżem Wolności i Solidarności[4].

Jest bratem Ryszarda Pusza, działacza opozycji w PRL.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]