Krzysztof Rutkowski (ur. 1960)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiego przedsiębiorcy. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Krzysztof Rutkowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1960
Teresin
Poseł IV kadencji Sejmu
Okres od 19 października 2001
do 18 października 2005
Przynależność polityczna Stronnictwo Gospodarcze

Krzysztof Rutkowski (ur. 6 kwietnia 1960 w Teresinie) – polski przedsiębiorca, polityk, poseł na Sejm IV kadencji, były detektyw[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1981 ukończył Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Sochaczewie. Następnie przez kilka lat służył w Milicji Obywatelskiej, w tym czasie należał do warszawskiego oddziału ZOMO[2]. Od 1988 do 1990 był dyrektorem agencji ochroniarskiej „Sekuritas”. W 1990 w Austrii założył własną agencję detektywistyczną. W 1995 uzyskał obywatelstwo austriackie.

W latach 1990–2001 był właścicielem Biura Detektywistycznego „Rutkowski”, w 2002 został właścicielem Biura Doradczego „Rutkowski”. Współpracował z telewizją TVN przy produkcji programu Detektyw, dokumentującego wybrane akcje jego biura[3].

W 2020 dołączył do redakcji Superstacji jako prowadzący program Kryminalna Polska. Krzysztof Rutkowski[4].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W wyborach w 1993 bez powodzenia kandydował do Sejmu z 6. miejsca listy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform w województwie skierniewickim (otrzymał 1106 głosów). W wyborach parlamentarnych w 2001 uzyskał mandat posła na Sejm IV kadencji z listy Samoobrony RP (wstąpił do tego ugrupowania we wrześniu 2001[5]). Kandydował w okręgu łódzkim, otrzymując 13 946 głosów (4,16% głosów w okręgu). 12 grudnia 2001 wystąpił z klubu parlamentarnego i partii[6], później zasiadał w kole poselskim Partii Ludowo-Demokratycznej, Federacyjnym Klubie Parlamentarnym i kole poselskim Stronnictwa Gospodarczego. Zasiadał w Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz w Komisji Kultury i Środków Przekazu. Od 2003 do 2004 był obserwatorem, a od maja do lipca 2004 posłem do Parlamentu Europejskiego. Zasiadał tam w Komisji Spraw Zagranicznych, Praw Człowieka, Wspólnego Bezpieczeństwa i Polityki Obronnej[7].

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 bez powodzenia kandydował z listy koalicji KPEiR-PLD (otrzymał 4422 głosów). W wyborach w 2005 również bezskutecznie startował do Sejmu z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego (otrzymał 1087 głosów)[8]. Od 2002 do 2006 był doradcą prezydenta Łodzi Jerzego Kropiwnickiego ds. bezpieczeństwa[9].

W 2008 został zarejestrowany jako kandydat w wyborach uzupełniających do Senatu (z własnego komitetu) zarządzonych w okręgu krośnieńskim przeprowadzonych 22 czerwca 2008 w związku ze śmiercią senatora Andrzeja Mazurkiewicza. Uzyskał 357 głosów i zajął 10. miejsce spośród 12 kandydatów[10].

Postępowania sądowe[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2005 w jednej z łódzkich restauracji zespół jego pracowników zatrzymał dwóch mężczyzn. Nagraną dla potrzeb telewizji TVN akcję wyemitowano w programie Detektyw. W 2015 Sąd Apelacyjny w Łodzi prawomocnym wyrokiem uznał działania Krzysztofa Rutkowskiego za bezprawne i nakazał zapłatę 100 tys. zł zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych podczas zatrzymania[11].

W nocy z 22 na 23 lipca 2006 został zatrzymany przez funkcjonariuszy ABW, a następnie tymczasowo aresztowany, w związku z podejrzeniem m.in. o pranie brudnych pieniędzy oraz poświadczanie nieprawdy. Został zwolniony w maju 2007, przy zastosowaniu innych środków zapobiegawczych[12].

W czerwcu 2007 został skazany na karę 1,5 roku pozbawienia wolności przez sąd w Antwerpii za bezprawne zatrzymanie w tym mieście poszukiwanego Polaka[13].

W listopadzie 2008 przed Sądem Okręgowym w Katowicach rozpoczął się jego proces karny, w związku z zarzutami dotyczącymi uczestnictwa w tzw. śląskiej mafii paliwowej[14]. Krzysztof Rutkowski został oskarżony o polecenie pracownikom swego biura wystawienia faktur na 2,5 mln zł za fikcyjne usługi na rzecz innej firmy oraz o powoływanie się na wpływy w instytucjach państwowych[15]. W marcu 2012 został skazany w tej sprawie na karę 2,5 roku pozbawienia wolności[16]. Po odwołaniu się od wyroku w grudniu 2013 prawomocnie orzeczono wobec niego karę 1,5 roku pozbawienia wolności[17].

W 2012 rozpoczął się proces Krzysztofa Rutkowskiego oskarżonego m.in. o bezprawne prowadzenie działalności detektywistycznej[18], co dotyczyło czynów z 2003. W 2018 został prawomocnie skazany w tej sprawie na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem oraz na karę grzywny[19].

W kwietniu 2014 został nieprawomocnie skazany na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na dwa lata próby za siłowe wejście ze swoimi ludźmi w styczniu 2012 na teren Rafinerii Nafty Glimar w Gorlicach[20][21].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Wystąpił w serialu Sukces (2000) oraz filmie Gulczas, a jak myślisz... (2001)[22].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2019 ożenił się z Mają Plich[23], z którą ma syna (ur. 2012). Wcześniej był trzykrotnie żonaty[24].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rutkowski nie jest detektywem!. nasygnale.pl, 23 sierpnia 2010. [dostęp 2012-03-23].
  2. Lepszy niż gorący kubek. rp.pl, 24 grudnia 2001. [dostęp 2012-03-23].
  3. Nudny zawód detektyw. rp.pl, 18 sierpnia 2008. [dostęp 2012-03-23].
  4. „Kryminalna Polska. Krzysztof Rutkowski” nowym programem Superstacji. tvpolsat.info, 23 lipca 2020. [dostęp 2020-07-27].
  5. Wiecie z kim tańczycie?. polityka.pl, 20 marca 2004. [dostęp 2012-03-23].
  6. Rutkowski odchodzi z Samoobrony. lewica.pl, 12 grudnia 2001. [dostęp 2016-12-22].
  7. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2012-03-23].
  8. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2012-03-23].
  9. Rutkowski doradza prezydentowi Łodzi. rmf24.pl, 16 stycznia 2003. [dostęp 2012-03-23].
  10. Dz.U. z 2008 r. nr 110, poz. 705
  11. Sąd: Krzysztof Rutkowski ma zapłacić za akcję przed kamerami TVN. wyborcza.pl, 11 grudnia 2015. [dostęp 2016-07-31].
  12. Rutkowski pozostanie na wolności. wp.pl, 6 czerwca 2007. [dostęp 2012-03-23].
  13. Rutkowski zaskarży wyrok belgijskiego sądu. tvn24.pl, 4 czerwca 2007. [dostęp 2020-02-15].
  14. Ruszył proces „śląskiej mafii paliwowej”. gazeta.pl, 25 listopada 2008. [dostęp 2012-03-23].
  15. 6,5 roku więzienia dla śląskiego barona paliwowego, Henryka Musialskiego?. dziennikzachodni.pl, 8 listopada 2011. [dostęp 2012-03-23].
  16. Wyroki za śląską mafię paliwową: Rutkowski dostał 2,5 roku więzienia. dziennikzachodni.pl, 23 marca 2012. [dostęp 2012-03-23].
  17. Marcin Pietraszewski: 1,5 roku więzienia dla „detektywa” Rutkowskiego. Za pranie pieniędzy. wyborcza.pl, 11 grudnia 2013. [dostęp 2015-11-17].
  18. Ruszył proces ws. działalności detektywistycznej Krzysztofa Rutkowskiego. wp.pl, 11 września 2012. [dostęp 2016-07-31].
  19. Rutkowski skazany prawomocnym wyrokiem. Zapowiada skargę kasacyjną do SN. polsatnews.pl, 7 listopada 2018. [dostęp 2018-11-07].
  20. Rutkowski skazany! Sąd: złamał prawo. polskieradio.pl, 24 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-24].
  21. Nowy Sącz. Rutkowski skazany za kierowanie szturmem w Gorlicach. gazetawroclawska.pl, 25 kwietnia 2014. [dostęp 25 kwietnia 2014].
  22. Krzysztof Rutkowski w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2012-03-23].
  23. Krzysztof Rutkowski ożenił się! Zobacz suknię ślubną Mai Plich. plejada.pl, 17 sierpnia 2019. [dostęp 2020-07-10].
  24. Krzysztof Rutkowski chce unieważnić ślub i wziąć kolejny. „Podjąłem kroki w tej sprawie”. plejada.pl, 17 lutego 2020. [dostęp 2020-07-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]