Krzysztof Sadowski (muzyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne osoby nazywające się Krzysztof Sadowski.
Krzysztof Sadowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1936
Polska, Warszawa
Instrumenty fortepian, organy
Gatunki jazz
Zawód instrumentalista, kompozytor
Aktywność od połowy lat 50.

Krzysztof Sadowski (ur. 15 grudnia 1936 w Warszawie) – polski pianista, organista i kompozytor jazzowy. Jego największe przeboje: To nie grzech, Spacer przy księżycu, Ten nasz zwyczajny świat oraz Wiatr, wiosenny gitarzysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Debiutował w połowie lat 50. XX w. W 1957 założył zespół Modern Combo. Współpracował z czołowymi polskimi jazzmanami, m.in. Januszem Muniakiem, Zbigniewem Namysłowskim, Janem „Ptaszynem” Wróblewskim, Andrzejem Kurylewiczem, oraz zespołami i solistami z kręgu rocka i popu (Czerwono-Czarni, Jerzy Grunwald, Józef Skrzek). Koncertował w kraju i za granicą. W latach 1963–1966 lider Bossa Nova Combo. W 1968 rozpoczął grę na organach i elektronicznych instrumentach klawiszowych, tworząc Grupę Organową Krzysztofa Sadowskiego, z którą dokonał licznych nagrań dla Polskiego Radia oraz rejestracji płytowych. Współpracował z TVP – realizował programy telewizyjne popularyzujące muzyczną klasykę w rozrywkowej formie oraz własne recitale (m.in. Swing Party, K. Sadowski i jego goście oraz Muzyka na 200V).

Występował i nagrywał ze Studiem Jazzowym Polskiego Radia, Big Bandem Stodoła, Big Bandem Wrocław, grupą Novi Singers, Januszem Muniakiem, Tomaszem Stańką. Prowadził Warsztaty Jazzowe w Chodzieży i Puławach oraz kawiarnię muzyczną Pod Kurantem w Warszawie. Jest kompozytorem muzyki filmowej oraz piosenek dla Marii Koterbskiej, Danuty Rinn, córki Marii, Ireny Santor, Katarzyny Sobczyk, Liliany Urbańskiej, Violetty Villas, Wandy Warskiej.

W latach 90. XX w. prezes Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mąż piosenkarki Liliany Urbańskiej, ojciec piosenkarki i reżyserki filmowej Marii Sadowskiej[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bo ja jestem silną babką. styl.pl. [dostęp 2014-07-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]