Krzysztof Skowroński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Skowroński
Ilustracja
Krzysztof Skowroński (2015)
Data urodzenia 2 kwietnia 1965
Zawód dziennikarz radiowy i telewizyjny
Wypowiedź Krzysztofa Skowrońskiego z okazji 10-lecia polskojęzycznej Wikipedii

Krzysztof Konrad Skowroński (ur. 2 kwietnia 1965) – polski dziennikarz radiowy, telewizyjny, i prasowy.

Życiorys[edytuj]

Ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę dziennikarską rozpoczął w latach 90. w Radiu Zet, gdzie stworzył i prowadził różne programy publicystyczne, m.in. Gość Radia ZET, Śniadanie z Radiem Zet, Koktajl Mołotowa, Jazda Polska, Niebieskie studio Radia Zet. Odszedł tej rozgłośni w 2000[1].

Od 2001 do 2002 współpracował z Programem III Polskiego Radia, w którym prowadził codzienne rozmowy z politykami w porannym programie Salon polityczny Trójki. W okresie od końca lat 90. do początku następnej dekady prowadził telewizyjne programy publicystyczne takie jak Gość Jedynki w TVP1 i Rozmowa Dnia i Pytania w Telewizji Puls. Od 2003 do 2005 współpracował z Polsatem w ramach audycji Czarny pies czy biały kot oraz Wywiad Skowrońskiego. W latach 2005–2007 ponownie współpracował z TVP1, zajmując się prowadzeniem niedzielnego programu publicystycznego Wywiad i Opinie, w którym wraz z zaproszonymi dziennikarzami prasowymi komentował wydarzenia polityczne ostatniego tygodnia. Był felietonistą dziennika „Rzeczpospolita” i tygodnika „Przekrój[1].

Od 8 lipca 2006 do 25 lutego 2009 dyrektor programowy Programu III Polskiego Radia[1]. W okresie jego prezesury udział stacji w słuchalności wzrósł z 6,3% do 6,9%[2]. Pojawiające się kilka tygodni wcześniej informacje o możliwej dymisji po ogłoszeniu wyniku audytu w stacji spowodowały protest w jego obronie ze strony kilkudziesięciu dziennikarzy różnych redakcji[2].

W maju 2009 założył i został redaktorem naczelnym internetowego Radia Wnet[1].

Od 2002 członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich[1]. W październiku 2011 został wybrany na prezesa tej organizacji[3], w październiku 2014 został ponownie wybrany na to stanowisko[4]. Pełniąc tę funkcję, we wrześniu i październiku 2012 poprowadził dwie partyjne konferencje Prawa i Sprawiedliwości, co spotkało się z krytyką m.in. kilkudziesięciu członków SDP, którzy wezwali go do ustąpienia z funkcji[5][6]. W czerwcu 2013 „Gazeta Wyborcza” podała, że założona przez niego stacja radiowa Radio Wnet otrzymała 140 tysięcy złotych od Prawa i Sprawiedliwości[7]. Odnosząc się do tej sytuacji, Krzysztof Skowroński wydał wówczas zamieszczone na stronie SDP oświadczenie, w którym stwierdził w nim, radio jest instytucją komercyjną i może współpracować z tymi, którzy podzielają wartości tej rozgłośni[8]. Część środowiska dziennikarskiego, m.in. Stefan Bratkowski, honorowy prezes SDP, zarzuciła Krzysztofowi Skowrońskiemu upolitycznienie SDP[9].

W 2016, wkrótce po objęciu prezesury Telewizji Polskiej przez Jacka Kurskiego, powrócił do pracy w telewizji publicznej, otrzymując autorski program 24 Minuty na antenie TVP Info[10].

Wraz z Tomaszem Lisem i Mariuszem Ziomeckim jest autorem książki ABC dziennikarstwa[11].

Życie prywatne[edytuj]

Żonaty, ma czwórkę dzieci.

Nagrody i nominacje[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g Krzysztof Skowroński. sdp.pl. [dostęp 2016-09-25].
  2. a b Skowroński wyleciał z Trójki. tvn24.pl, 25 lutego 2009. [dostęp 2016-09-25].
  3. SDP ma nowego prezesa. sdp.pl, 1 października 2011. [dostęp 2015-01-09].
  4. Krzysztof Skowroński ponownie prezesem. SDP wybrał nowe władze. sdp.pl, 25 października 2014. [dostęp 2015-01-09].
  5. Krzysztof Skowroński, prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, wraca do TVP. wyborcza.pl, 17 lutego 2016. [dostęp 2016-09-25].
  6. Część członków SDP wzywa prezesa Skowrońskiego do ustąpienia. wirtualnemedia.pl, 4 października 2012. [dostęp 2016-09-25].
  7. Agata Nowakowska, Dominika Wielowieyska: Jak PiS i PO wydają miliony z budżetu. wyborcza.pl, 11 czerwca 2013. [dostęp 2013-06-13].
  8. Oświadczenie prezesa SDP. sdp.pl, 12 czerwca 2013. [dostęp 2016-09-25].
  9. Stefan Bratkowski: Jacy dziennikarze niepokorni?. studioopinii.pl, 12 grudnia 2012. [dostęp 2016-09-24].
  10. Najprostsza forma dziennikarstwa – wywiad. „24 minuty” z Krzysztofem Skowrońskim. tvp.info, 8 marca 2016. [dostęp 2016-04-10].
  11. Tomasz Lis, Krzysztof Skowroński, Mariusz Ziomecki: ABC dziennikarstwa. Warszawa: Axel Springer Polska, 2002. ISBN 83-916-4106-6.
  12. Rymanowski i Skowroński nagrodzeni. media2.pl, 16 marca 2007. [dostęp 2016-09-25].
  13. Dotychczasowi nominowani i laureaci nagrody im. Jacka Maziarskiego. jacekmaziarski.org, 27 października 2015. [dostęp 2016-05-29].