Krzysztof Szczerski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Szczerski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1973
Kraków
Zawód, zajęcie polityk, politolog, nauczyciel akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk społecznych
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Stanowisko wiceminister spraw zagranicznych (2007–2008), poseł na Sejm VII kadencji (2011–2015), sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP (od 2015), szef Gabinetu Prezydenta RP (od 2017)
Partia Prawo i Sprawiedliwość

Krzysztof Maria Szczerski (ur. 15 kwietnia 1973 w Krakowie) – polski politolog, polityk i nauczyciel akademicki, profesor nauk społecznych. W 2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w latach 2007–2008 podsekretarz stanu w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej, poseł na Sejm VII kadencji, od 2015 sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP, od 2017 szef Gabinetu Prezydenta RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Absolwent politologii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (1997), ukończył też roczne Seminarium dla Młodych Polityków i Politologów w Instytucie Roberta Schumana w Budapeszcie (1997) oraz Amerykański Instytut Systemów Politycznych i Ekonomicznych Fundacji Studiów Amerykańskich i Georgetown University (1996). W 2001 uzyskał stopień doktora, a w 2010 doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. Dynamika systemu europejskiego[1].

Prezydent RP Andrzej Duda w 2018 nadał mu tytuł naukowy profesora nauk społecznych[2][3].

Działalność zawodowa i społeczna[edytuj | edytuj kod]

Został nauczycielem akademickim na macierzystej uczelni. Objął stanowisko profesora nadzwyczajnego w Katedrze Współczesnych Systemów Politycznych Instytutu Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych UJ[1]. W latach 2005–2007 oraz 2008–2010 pełnił funkcję wicedyrektora INPiSM UJ. Wykładał także m.in. w Wyższej Szkole Biznesu w Nowym Sączu[4].

1 stycznia 2013 został redaktorem naczelnym dwumiesięcznika „Arcana”, zastępując na tym stanowisku Andrzeja Nowaka[5]. Pod koniec 2014 zrezygnował z tej funkcji, zastąpił go Andrzej Waśko[6]. W 2013 został członkiem honorowym Klubu Jagiellońskiego[7], a także członkiem rady Fundacji Dyplomacja i Polityka[8]. Również w 2013 rozpoczął stałą współpracę z miesięcznikiem „Wpis”, w którym prowadził rubrykę pt. Szczer(ski)e rozmowy[9]. W 2015, na podstawie prowadzonych w tym czasopiśmie rozmów z Leszkiem Sosnowskim, powstała książka Dialogi o naprawie Rzeczypospolitej, wydana przez wydawnictwo Biały Kruk.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od 1998 do 2001 był współpracownikiem KPRM za czasów premiera Jerzego Buzka, przez rok był również doradcą minister zdrowia Franciszki Cegielskiej[10].

5 stycznia 2007 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. 10 września 2007 odszedł z MSZ i objął stanowisko podsekretarza stanu w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej, które zajmował do 15 stycznia 2008. Był także członkiem Rady Służby Cywilnej. W 2009 został powołany przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego w skład Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa.

Bez powodzenia ubiegał się o mandat europosła w wyborach w 2009, uzyskując 1625 głosów[11]. Został członkiem Krakowskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010[12].

Od 2010 pracował w Parlamencie Europejskim w ramach frakcji Europejskich Konserwatystów i Reformatorów. W wyborach w 2011 z listy Prawa i Sprawiedliwości uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu podkrakowskim 4751 głosów[13]. W styczniu 2015 został przedstawicielem polskiego parlamentu w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy, obejmując również funkcję zastępcy przewodniczącego frakcji partyjnej[14]. W 2014 tygodnik „Polityka” na podstawie rankingu przeprowadzonego wśród polskich dziennikarzy parlamentarnych wymienił go wśród 10 najlepszych posłów w tym roku, podkreślając specjalizację w sprawach Unii Europejskiej i polityki zagranicznej[15].

7 sierpnia 2015 prezydent Andrzej Duda powołał go na stanowisko sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP[16], w związku z czym doszło do wygaśnięcia jego mandatu poselskiego. Został powołany ze strony polskiej na stanowisko przewodniczącego Komitetu Konsultacyjnego Prezydentów Polski i Ukrainy[17]. 4 kwietnia 2017 został powołany na stanowisko szefa Gabinetu Prezydenta, zastępując Adama Kwiatkowskiego[18].

25 lipca 2019 premier Mateusz Morawiecki ogłosił, że Krzysztof Szczerski został polskim kandydatem na stanowisko komisarza UE w nowej Komisji Europejskiej[19]. Polityk zrezygnował z ubiegania się o tę funkcję w sierpniu 2019, gdy zaproponowano mu funkcję komisarza UE ds. rolnictwa; zaproponował wówczas kandydaturę Janusza Wojciechowskiego[20].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2019 na mocy decyzji ministra spraw zagranicznych Azerbejdżanu Krzysztof Szczerski został odznaczony orderem „100-lecia służby dyplomatycznej Republiki Azerbejdżanu (1919–2019)”[21]. W tym samym roku otrzymał Krzyż Wielki Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy”[22].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego bratem jest Andrzej Szczerski[23].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Jest autorem licznych publikacji naukowych i publicystycznych, m.in.[24]:

  • Integracja europejska. Cywilizacja i polityka, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2003,
  • Wybór Europy: katolik wobec polityki w Unii Europejskiej, Wydawnictwo WAM, Kraków 2003,
  • Porządki biurokratyczne, Księgarnia Akademicka, Kraków 2004,
  • Administracja publiczna w modelu zarządzania wielopasmowego, Centrum Europejskie Natolin, Warszawa 2005,
  • Dynamika systemu europejskiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 2008,
  • Oburzeni, Biały Kruk, Kraków 2013,
  • Kazania sejmowe (wprowadzenie), Biały Kruk, Kraków 2013,
  • Wygaszanie Polski (współautor), Biały Kruk, Kraków 2015,
  • Dialogi o naprawie Rzeczypospolitej, Biały Kruk, Kraków 2015.
  • Polskość jest przywilejem (współautor), Biały Kruk, Kraków 2016.
  • Utopia Europejska. Kryzys integracji i polska inicjatywa naprawy, Biały Kruk, 2017.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Krzysztof Szczerski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-11-14].
  2. Prezydent Andrzej Duda wręczył nominacje profesorskie. prezydent.pl, 14 listopada 2018. [dostęp 2018-11-15].
  3. M.P. z 2018 r. poz. 1255 – pkt 16.
  4. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VII kadencja. Przewodnik, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2012, s. 408.
  5. Nasz wywiad: Krzysztof Szczerski, nowy red. nacz. dwumiesięcznika „Arcana”: „Ta zmiana to jest sztafeta pokoleń, a nie pokoleniowa rewolucja”. wpolityce.pl, 5 grudnia 2012. [dostęp 2015-06-04].
  6. „Arcanowa” zmiana warty. gosc.pl, 22 listopada 2014. [dostęp 2016-03-23].
  7. Intelektualne hipsterstwo. jagiellonski24.pl, 17 października 2013. [dostęp 2015-06-04].
  8. Informacje na stronie dyplomacja.org. [dostęp 2015-06-04].
  9. 5/2015: W bieżącym numerze. e-wpis.pl. [dostęp 2016-03-23].
  10. Anna Dąbrowska: Dwa wcielenia Krzysztofa Szczerskiego, nowego szefa gabinetu prezydenta. Kosiarz. polityka.pl, 4 kwietnia 2017. [dostęp 2017-12-25].
  11. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2015-06-04].
  12. Krakowski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego. jaroslawkaczynski.info, 9 maja 2010. [dostęp 2017-09-19].
  13. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-04].
  14. Krzysztof Szczerski (ang.). assembly.coe.int. [dostęp 2015-06-04].
  15. Janina Paradowska, Anna Dąbrowska: Biedroń, Kamiński, Olejniczak... Kogo jeszcze wyróżniliśmy za dobre posłowanie?. polityka.pl, 11 września 2014. [dostęp 2015-06-04].
  16. Prezydent powołał Szefa KPRP, Szefa BBN oraz Sekretarzy i Podsekretarzy Stanu. prezydent.pl, 7 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-07].
  17. Posiedzenie Komitetu Konsultacyjnego Prezydentów RP i Ukrainy. prezydent.pl, 4 marca 2016. [dostęp 2016-03-23].
  18. Krzysztof Szczerski Szefem Gabinetu Prezydenta RP. prezydent.pl, 4 kwietnia 2017. [dostęp 2017-04-04].
  19. Szczerski kandydatem na unijnego komisarza. „Zna doskonale realia Unii Europejskiej”. tvn24.pl, 25 lipca 2019. [dostęp 2019-08-21].
  20. Janusz Wojciechowski kandydatem Polski na komisarza Unii Europejskiej. tvp.info, 26 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-26].
  21. Odznaczenie dla Krzysztofa Szczerskiego. prezydent.pl, 3 września 2019. [dostęp 2019-09-06].
  22. Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). lrp.lt. [dostęp 2019-09-12].
  23. Łukasz Gazur: Krzysztof i Andrzej Szczerscy, czyli o dwóch takich, co lubią być braćmi. dziennikpolski24.pl, 31 lipca 2015. [dostęp 2018-12-13].
  24. Szczerski, Krzysztof. Katalog Biblioteki Narodowej. [dostęp 2016-12-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]