Krzysztof Szydłowiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Szydłowiecki
Ilustracja
Krzysztof Szydłowiecki, litografia W. Gersona
Herb
Odrowąż
Kanclerz Wielki Koronny i Kasztelan Krakowski
Dynastia Odrowążowie
Rodzina Szydłowieccy
Data i miejsce urodzenia 1467
Szydłowiec
Data i miejsce śmierci 29 grudnia 1532
Kraków
Ojciec Stanisław Szydłowiecki
Matka Anna Łabędź
Żona

Zofia Targowicka

Dzieci

Zofia, Anna, Krystyna, Elżbieta, Ludwik Mikołaj, Zygmunt

Wizerunek K. Szydłowieckiego na nagrobku

Krzysztof Szydłowiecki (ur. 1467[a] w Szydłowcu, zm. 30 grudnia 1532[1] w Krakowie) – możnowładca, w latach 1507–1510 podskarbi nadworny koronny, od 1511 podkanclerzy, od 1515 kanclerz wielki; w 1515–1527 woj. krakowski, od 1509 kasztelan sandomierski, od 1527 krakowski, od 1515 starosta generalny krakowski, starosta średzki, nowokorczyński, gostyniński, sochaczewski, łukowski[2] i leżajski[3]; hrabia na Szydłowcu.

Urodził się w Szydłowcu jako syn Anny z Łabędziów i Stanisława. Jednak ojciec wysłał go w dzieciństwie na Wawel, gdzie wychowywał się jako towarzysz zabaw przyszłego króla Zygmunta Starego.

Kierował polityką zagraniczną Polski za panowania króla Zygmunta Starego. Był zwolennikiem bezwzględnego trzymania się obozu habsburskiego, jednocześnie nastawionym zdecydowanie antyturecko. W 1515 r. wraz z biskupem Piotrem Tomickim wypracował ugodę z Habsburgami, zwieńczoną zjazdem trzech monarchów w Wiedniu w lipcu tego roku. Przeciwnik polityczny królowej Bony. Inicjator czteroletniego rozejmu z Albrechtem Hohenzollernem, podpisanego 5 kwietnia 1521 r. Był sygnatariuszem aktu traktatu krakowskiego w 1525 roku[4].

W 1514 roku zakupił za 10 000 florenów miasto Opatów.

Pochowany został w Kolegiacie św. Marcina w Opatowie pod nagrobkiem pochodzącym z warsztatu Bartłomieja Berrecciego (współautorstwo nagrobka: Jan (Giovanni) Cini), ozdobionym Lamentem Opatowskim.

Uwagi

  1. Według Mariusza Lubczyńskiego i Jacka Pielasa (Polski Słownik Biograficzny, 2014) Szydłowiecki urodził się 15 listopada 1466 roku.

Przypisy

  1. J. Wijaczka, Kanclerz wielki koronny Krzysztof Szydłowiecki a książę Albrecht pruski, [w:] Hrabstwo szydłowieckie Radziwiłłów. Materiały sesji popularnonaukowej 19 lutego 1994 r., red. Zenon Guldon, Szydłowiec: Burmistrz m. Szydłowca, MLIM, SRS; 1994, s. 23. [b. nr ISBN].
  2. Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy, oprac. St. Cynarski, A. Falniowska-Gradowska, Kórnik: BK, 1990, s. 97, 263.
  3. [1]
  4. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dodgiel, t. 4, Wilno 1764, s. 255.

Bibliografia[edytuj]

  • Mariusz Lubczyński i Jacek Pielas: Szydłowiecki Krzysztof. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 49. Warszawa – Kraków: Instytut Historii PAN im. Tadeusza Manteuffla, 2014, s. 551–566. ISBN 9788363352264.
  • Kieszkowski, Jerzy: Kanclerz Krzysztof Szydłowiecki. Z dziejów kultury i sztuki zygmuntowskich czasów, Poznań 1912.
  • Wijaczka, Jacek: Kanclerz wielki koronny Krzysztof Szydłowiecki a książę Albrecht pruski, [w:] Hrabstwo szydłowieckie Radziwiłłów. Materiały sesji popularnonaukowej 19 lutego 1994 r., red. Zenon Guldon, Szydłowiec: Burmistrz m. Szydłowca, MLIM, SRS; 1994, s. 23-38. [b. nr ISBN].
  • Słownik biograficzny historii powszechnej do XVII stulecia, red. Kazimierz Lepszy, Warszawa: WP, 1968.

Linki zewnętrzne[edytuj]