Krzysztof Tchórzewski (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Tchórzewski
Ilustracja
Krzysztof Tchórzewski (2017)
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1950
Rzążew
Minister energii
Okres od 1 grudnia 2015
do 15 listopada 2019
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Minister-członek Rady Ministrów
Okres od 16 listopada 2015
do 1 grudnia 2015
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
podpis
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi

Krzysztof Józef Tchórzewski i (ur. 19 maja 1950 w Rzążewie) – polski polityk i inżynier.

Poseł na Sejm I, III, V, VI, VII, VIII i IX kadencji, w latach 1997–2001 sekretarz stanu w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej, w 2007 sekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki, w 2015 minister-członek Rady Ministrów, a następnie do 2019 minister energii w rządach Beaty Szydło oraz Mateusza Morawieckiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Mieczysława i Teresy. W 1974 ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. W latach 1974–1990 pracował w Oddziale Zasilania Elektroenergetycznego PKP-Siedlce (na stanowiskach elektromontera, kontrolera i naczelnika oddziału).

W latach 80. działał w opozycji demokratycznej, pełnił funkcję przewodniczącego siedleckiego oddziału Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność” (od 1981). Należy do Stowarzyszenia Elektryków Polskich (był prezesem oddziału siedleckiego w latach 1989–1990). W latach 1990–1992 pełnił funkcję wojewody siedleckiego. Od 1993 był prezesem zarządu spółki akcyjnej Inter-Poligrafia.

W latach 1994–1997 był dyrektorem spółki Srebrna. W rządzie Jerzego Buzka (1997–2001) pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej. Następnie pracował w przedsiębiorstwie PKP Energetyka jako członek zarządu i dyrektor ds. ekonomiczno-finansowych.

Od 1990 do 1999 należał do Porozumienia Centrum (był wiceprezesem tej partii od 1993 do 1997 i jej prezesem od 1997 do 1999, kierował również oddziałem siedleckim PC). Następnie działał w PPChD (był jego sekretarzem generalnym). Później do 2003 pełnił funkcję sekretarza generalnego SKL-RNP. W 2004 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości, zasiadł w komitecie politycznym tej partii.

Sprawował mandat posła I kadencji z ramienia PC i III kadencji z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność. W 1993[1] i 2001 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. Od 2002 do 2005 zasiadał w sejmiku mazowieckim. W 2005 z listy Prawa i Sprawiedliwości został wybrany na posła V kadencji w okręgu siedleckim. 2 marca 2007 został powołany na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. Funkcję tę pełnił do 23 listopada 2007. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz czwarty uzyskał mandat poselski, otrzymując 22 413 głosów. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 22 787 głosów[2]. W 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 26 372 głosy[3].

16 listopada 2015 powołany na ministra bez teki w rządzie Beaty Szydło[4]; powierzono mu prowadzenie prac w zakresie zorganizowania ministerstwa energii[5]. 1 grudnia 2015 został odwołany z tego stanowiska[6] i jednocześnie powołany na urząd ministra energii[7]. 11 grudnia 2017 objął dotychczasowe stanowisko ministerialne w nowo utworzonym rządzie Mateusza Morawieckiego[8].

W wyborach w 2019 uzyskał mandat posła na Sejm IX kadencji, otrzymując 62 891 głosów[9]. Objął funkcję przewodniczącego Komisji Gospodarki i Rozwoju[10]. 15 listopada 2019 zakończył pełnienie funkcji ministra.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Teresą, ma czterech synów[11], w tym Karola (ur. 1975), radnego sejmiku mazowieckiego i w 2018 kandydata PiS na prezydenta Siedlec[12].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi (1987). W 2001, za wybitne zasługi dla rozwoju transportu, za osiągnięcia w działalności publicznej, został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[13], a w 2005 Krzyżem Oficerskim tego orderu[14].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Poland – candidate data (ang.). University of Essex. [dostęp 2019-10-17].
  2. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-04].
  3. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  4. M.P. z 2015 r. poz. 1091
  5. Dz.U. z 2015 r. poz. 1914
  6. M.P. z 2015 r. poz. 1197
  7. M.P. z 2015 r. poz. 1198
  8. Powołanie rządu Morawieckiego. tvn24.pl, 11 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-11].
  9. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-17].
  10. Strona sejmowa posła IX kadencji. [dostęp 2019-11-15].
  11. O mnie. tchorzewski.pl. [dostęp 2016-11-26].
  12. Karol Tchórzewski. portalsamorzadowy.pl. [dostęp 2018-10-06].
  13. M.P. z 2002 r. nr 5, poz. 94
  14. M.P. z 2005 r. nr 83, poz. 1176

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]