Krzysztof Tołwiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Tołwiński
Ilustracja
Krzysztof Tołwiński w 2018
Data i miejsce urodzenia

28 lub 29 lutego 1968
Siemiatycze

Zawód, zajęcie

polityk, rolnik

Stanowisko

wiceminister skarbu państwa (2007), poseł na Sejm VI kadencji (2010–2011)

Partia

PSL, PSL „Piast”/Stronnictwo „Piast”, PiS, Konfederacja

Krzysztof Tołwiński (ur. 28[1] lub 29 lutego[2] 1968 w Siemiatyczach) – polski polityk, samorządowiec i rolnik, w 2007 wiceminister skarbu państwa, poseł na Sejm VI kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia technik leśnik, ukończył technikum leśne w Białowieży[1]. Pracował w Lasach Państwowych. W 1989 rozpoczął prowadzenie gospodarstwa rolno-hodowlanego, w 2021 liczącego około 40 hektarów i nastawionego głównie na produkcję mleka (w większości sprzedawanego Monieckiej Spółdzielni Mleczarskiej w Mońkach, w części przeznaczanego na produkcję twarogu i sera podpuszczkowego)[3]. Zajął się także organizacją wystaw koni hodowlanych.

W 1997 wszedł w skład Krajowej Rady Izb Rolniczych. Od 1999 do 2002 był prezesem Podlaskiej Izby Rolniczej. W 2001 współtworzył Związek Zawodowy Rolników „Ojczyzna”, w którym pełnił funkcję wiceprzewodniczącego. W 2005 został także doradcą Związku Zawodowego Rolników „Solidarni”. W 2007 objął w nim funkcję przewodniczącego regionu podlaskiego[4]. W 2004 został wiceprezesem zarządu wojewódzkiego Związku Szlachty Polskiej, a w 2009 wiceprezesem organizacji Związek Piłsudczyków RP Towarzystwo Pamięci Józefa Piłsudskiego[5]. W 2010 wstąpił również do Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”.

W latach 90. zaangażował się w działalność samorządu rolniczego, był prezesem Podlaskiej Izby Rolniczej. W 1995 wstąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego. Pełnił m.in. funkcje prezesa zarządu powiatowego, wiceprezesa zarządu wojewódzkiego, członka rady naczelnej i naczelnego komitetu wykonawczego PSL. Od 1998 do 2002 zajmował stanowisko wójta gminy Dziadkowice. W latach 2002–2006 z ramienia PSL zasiadał w sejmiku podlaskim II kadencji, pełniąc jednocześnie funkcję wicemarszałka województwa. W 2001 i 2005 bez powodzenia kandydował z listy PSL do Sejmu.

W wyborach w 2006 uzyskał reelekcję do sejmiku[6]. W wyniku tego głosowania w 30-osobowym sejmiku 15 mandatów uzyskała koalicja PiS z Samoobroną RP, zaś 15 opozycyjne wobec nich PSL, Platforma Obywatelska oraz Lewica i Demokraci. Wkrótce po rozpoczęciu kadencji Krzysztof Tołwiński przeszedł na stronę PiS[7], co dało jednej z grup większość i doprowadziło do wyboru Bogusława Dębskiego na urząd marszałka województwa. Ten ostatni zgłaszał kandydaturę Krzysztofa Tołwińskiego na swojego zastępcę, jednak nie uzyskiwała ona większości[8]. Ostatecznie zarząd województwa nie ukształtował się w ciągu trzech miesięcy, co doprowadziło do przedterminowych wyborów do sejmiku. W międzyczasie (w marcu 2007) Krzysztof Tołwiński przystąpił do PSL „Piast” (został prezesem władz wojewódzkich i wiceprezesem zarządu krajowego tej partii). Z jego ramienia nie uzyskał ponownie mandatu radnego województwa[7].

We wrześniu 2007 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa w rządzie Jarosława Kaczyńskiego[9], miesiąc później bez powodzenia kandydował do parlamentu z listy PiS. W listopadzie tego samego roku podał się do dymisji z zajmowanego stanowiska wiceministra[10].

5 maja 2010 objął mandat posła VI kadencji w miejsce Krzysztofa Putry, który zginął w katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku. W tym samym roku został członkiem PiS[11]. W 2011 i w 2015[12] ponownie startował do Sejmu z ramienia PiS. W wyborach w 2018 wystartował na radnego sejmiku z ramienia ugrupowania Kukiz’15[13]. W 2019 został ogłoszony liderem siedleckiej listy Konfederacji Wolność i Niepodległość w wyborach parlamentarnych w tym samym roku[14] (nie uzyskał wówczas mandatu). Był jednym z kandydatów w zorganizowanych przez tę partię prawyborach mających wyłonić jej kandydata w wyborach prezydenckich w 2020[15]. W kwietniu 2022 zapowiedział utworzenie nowej formacji politycznej o nazwie Front[16].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny pieczętującej się herbem Ogończyk[2]. Jest żonaty, ma sześcioro dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Strona sejmowa posła VI kadencji. [dostęp 2015-08-25].
  2. a b O Związku Szlachty Polskiej. wrotapodlasia.pl, 4 marca 2004. [dostęp 2022-06-08].
  3. Ireneusz Oleszczyński: Normalna żywność przyszłością Rolniczego Handlu Detalicznego. tygodnik-rolniczy.pl, 18 września 2021. [dostęp 2021-09-19].
  4. Bat dla rządu. naszdziennik.pl, 10 stycznia 2009. [dostęp 2015-08-25].
  5. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VI kadencja. Przewodnik. Suplement. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2011, s. 30.
  6. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2015-08-25].
  7. a b Wzlot i upadek pewnego szlachcica. poranny.pl, 25 maja 2007. [dostęp 2015-08-25].
  8. PiS w międzyczasie opuścił Jacek Żalek, w związku z czym obie polityczne koalicje ponownie posiadały taką samą liczbę mandatów w sejmiku.
  9. Tołwiński wiceministrem skarbu. poranny.pl, 24 września 2007. [dostęp 2015-08-25].
  10. Głośna dymisja Krzysztofa Tołwińskiego. gazeta.pl, 16 listopada 2007. [dostęp 2015-08-25].
  11. Ludowcy z Kaczyńskim. naszdziennik.pl, 16 listopada 2010. [dostęp 2015-08-25].
  12. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-09].
  13. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-09-29].
  14. Konfederacja przedstawiła lidera listy z okręgu siedlecko-ostrołęckiego. eostroleka.pl, 19 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-20].
  15. Oto wszyscy kandydaci Konfederacji w prawyborach prezydenckich. Kim są?. nczas.com, 18 listopada 2019. [dostęp 2019-12-09].
  16. Krzysztof Tołwiński: Front – narodziny politycznej formacji. krzysztoftolwinski.pl, 24 kwietnia 2022. [dostęp 2022-06-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]