Krzysztof Zgraja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krzysztof Zgraja
Data i miejsce urodzenia

20 lutego 1950
Gliwice, Polska

Instrumenty

flet, fortepian, gitara

Gatunki

jazz

Zawód

muzyk

Powiązania

Czesław Gładkowski
Jacek Bendarek
Krzysztof Ścierański
Marek Stach
Zbigniew Namysłowski
i in.

Instrument
flet
Zespoły
Gładkowski & Zgraja
Duo Bednarek-Zgraja
Amalgamat
i in.
Strona internetowa

Krzysztof Zgraja (ur. 20 lutego 1950 w Gliwicach) – polski flecista, multiinstrumentalista, kompozytor, aranżer. Należy do czołówki najwybitniejszych europejskich flecistów jazzowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Podstawową Szkołę Muzyczną w Gliwicach w klasie skrzypiec i Liceum Muzyczne w Bytomiu. Absolwent Wydziału Instrumentalnego w klasie fletu Jerzego Mrozika oraz Wydziału Teorii i Kompozycji Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach. Debiutował w zespole jazz-rockowym Alter Ego. W latach 1971-1978 występował w duecie z Czesławem Gładkowskim (kontrabas). W 1972 roku muzycy wystąpili razem na festiwalu Jazz nad Odrą, gdzie Zgraja otrzymał I nagrodę indywidualną. Duet koncertował w kraju i za granicą, m.in. w RFN, ZSRR, NRD, Hiszpanii, Francji, Jugosławii i Luksemburgu. Zarejestrował nagrania w Polskim Radiu w Opolu, Katowicach i Warszawie oraz nagrał longplay, zatytułowany Alter Ego (1974). W latach 19771986 flecista tworzył duet z kontrabasistą Jackiem Bednarkiem. W ich repertuarze można było znaleźć kompozycje inspirowane muzyką flamenco, muzyką afrykańską, jak również standardy jazzowe, adaptacje polskich tematów ludowych i rozlewne impresje fletu, bądź – dzięki studyjnej technice nagraniowej – orkiestry fletów i liczne pogłosy. Klamrą spajającą całość było charakterystyczne brzmienie duetu. W latach 1979-1982 Duo Bednarek-Zgraja nagrywało dla P. R. Katowice, a w 1983 roku ukazał się album formacji pt. Walking Colour, wznowiony we wrześniu 2016 roku przez GAD Records na płycie kompaktowej i wzbogacony o nagrania radiowe. W 1986 roku ukazała się koncertowa płyta duetu Live In Hannover (zapis występu z 12 grudnia 1981 r.)[1]. Od 1979 roku Zgraja prowadził także kwartet w składzie: Jacek Bednarek (kontrabas), Jan Daszek (fortepian), Henryk Stanoszek (perkusja). W 1981 roku ukazał się solowy krążek artysty pt. Laokoon[2]. Zgraję i Bednarka podczas sesji nagraniowej wsparła sekcja rytmiczna, którą tworzyli: Krzysztof Ścierański (gitara basowa) i Marek Stach (perkusja); pianista Wojciech Kamiński (pianista) oraz gościnnie: Zbigniew Namysłowski (saksofon altowy) i Reto Weber (perkusja)[2]. Krzysztof Zgraja grał także w zespole Amalgamat (w 1985 ukazał się album formacji mający za tytuł jej nazwę[3]) oraz brał udział w interdyscyplinarnych przedsięwzięciach artystycznych z wykorzystaniem elektronicznego instrumentarium, magnetofonów, magnetowidów, kamer telewizyjnych itp., m.in. w spektaklach Audio-Video-Art, The Sculpture Theater i Grafika muzyczna-muzyka graficzna.

Od 1986 roku występuje solo, a także z braćmi Zygmuntem i Ulrykiem. Poza tym współpracuje z muzykami, zespołami i orkiestrami z Czech, Niemiec i Austrii. W latach 1984-1987 zwyciężał w ankiecie Jazz Top magazynu Jazz Forum w kategorii flecista.

Jest kompozytorem:

  • utworów muzyki symfonicznej i kameralnej, m.in. Koncertu na flet i orkiestrę symfoniczną, Music for Ives, Prawd obiektywnych na taśmę i flet, suity Kurpie;
  • licznych tematów jazzowych; utworów instrumentalnych inspirowanych folklorem polskim, afrokubańskim i muzyką flamenco;
  • muzyki teatralnej i filmowej.

Jest także autorem:

  • scenariusza cyklu programów telewizyjnych Kultura muzyczna;
  • słuchowisk radiowych, a także podręczników muzycznych Flecista uniwersalny i podstawy improwizacji melodycznej oraz Flamenco: historia, teoria, praktyka (esej wyd. w 1987).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zgraja & Bednarek – Live In Hannover. www.discogs.com. [dostęp 2020-01-19]. (pol.).
  2. a b Krzysztof Zgraja – Laokoon. www.discogs.com. [dostęp 2020-01-19]. (ang.).
  3. Amalgamat - Amalgamat (LP, 1985). www.discogs.com. [dostęp 2020-01-19]. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]