Krzywa przejściowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzywa przejściowa na przykładzie torowiska w Gdańsku
Krzywa przejściowa na przykładzie jezdni w Szklarskiej Porębie

Krzywa przejściowakrzywa stosowana w projektowaniu dróg i linii kolejowych w celu uzyskania płynnego przejścia między odcinkiem prostym i łukiem. Przyspieszenie kątowe pojazdu poruszającego się po krzywej przejściowej ze stałą prędkością jest stałe, więc siła odśrodkowa rośnie liniowo z czasem.

Ściśle krzywa przejściowa powinna być klotoidą, jednak stosuje się przybliżenie za pomocą paraboli trzeciego stopnia (pierwszy wyraz rozwinięcia). Zastosowanie krzywej przejściowej wymaga odsunięcia łuku kołowego od odcinka prostego o pewien odstęp, zależny od promienia tegoż łuku.

Równania[edytuj]

Krzywa przejściowa w postaci paraboli trzeciego stopnia ma postać:

.

Przesunięcie łuku do środka toru jest równe:

.

Minimalną długość krzywej przejściowej na danym łuku określa wzór:

,

w którym:

– projektowana prędkość na trasie,
przechyłka na łuku.

Jest to uproszczenie wzoru:

,

w którym

– prędkość wznoszenia się rampy przechyłkowej [mm/s],
– przechyłka ekwiwalentna równa:
,

gdzie

– rozstaw osiowy szyn,
przyspieszenie ziemskie,
– promień projektowanego łuku.

Polskie przepisy normalizują wartość jako 35 mm/s, we Francji jest to 50 mm/s, zaś TSI określa 75 mm/s.

Zobacz też[edytuj]