Książnice Wielkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Książnice.
Książnice Wielkie
Kościół parafialny
Kościół parafialny
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat proszowicki
Gmina Koszyce
Liczba ludności (2006) 520
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 32-130[1]
Tablice rejestracyjne KPR
SIMC 0244660
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Książnice Wielkie
Książnice Wielkie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Książnice Wielkie
Książnice Wielkie
Ziemia50°09′54″N 20°31′45″E/50,165000 20,529167

Książnice Wielkiewieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Koszyce.

Integralne części wsi Książnice Wielkie[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0244676 Doły część wsi
0244682 Parcela Dolna część wsi
0244699 Parcela Górna część wsi
0244707 Przedmieście część wsi
0244713 Stara Wieś część wsi

W Królestwie Polskim istniała gmina Książnice Wielkie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Historia i opis wsi[edytuj]

Początki osadnictwa na terenie Książnic Wielkich sięgają 6000 lat p.n.e. Dowodzą tego prowadzone na szeroką skalę w okresie międzywojennym wykopaliska archeologiczne. Odkryto wtedy cmentarzysko użytkowane przez członków dwóch kultur neolitycznych (kultura ceramiki sznurowej oraz kultura pucharów lejkowatych). Na cmentarzysku odnaleziono m.in. groby niszowe[4].

Zabytki[edytuj]

Pierwsze wzmianki o wsi i parafii książnickiej pochodzą z XII wieku. W kościele parafialnym w Książnicach Wielkich pod wezwaniem WNMP znajduje się zabytkowy gotycki ołtarz wykonany prawdopodobnie przez uczniów Wita Stwosza przy udziale samego mistrza. Jest on miniaturą ołtarza w Kościele Mariackim w Krakowie.

Nieopodal Książnic Wielkich płynie jeden z dopływów Wisły - Szreniawa. Miejscowość słynie z uprawy wysokiej jakości tytoniu papierosowego. Dzięki znakomitym warunkom glebowym wieś posiada świetnie rozwinięte rolnictwo.


Urodzeni w Książnicach Wielkich[edytuj]



Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014–03–09]. s. według wyboru.
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. Teresa Węgrzynowicz, Jacek Miśkiewicz, Wędrówki po wykopaliskach. Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, Warszawa 1972.
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 31 marca 2017; 3 miesiące temu.

Linki zewnętrzne[edytuj]