Księże Małe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Księże Małe, zabytkowe modernistyczne osiedle (2011)
Balkony na osiedlu (2011)

Księże Małe (niem. Klein Tschansch, od 1937 Klein Ohlewiesen) – część (zwyczajowo nazywana osiedlem) Wrocławia, na osiedlu Księże, do 1990 osiedle w dzielnicy Krzyki. W granicach miasta od 1928 roku.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Zassino w szeregu wsi lokowanych na prawie polskim iure polonico[1][2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Największy zespół mieszkaniowy na Księżem Małym stanowi modernistyczne osiedle bloków mieszkalnych zbudowane w latach 1928-1930 według projektu Paula Heima, Alberta Kemptera, Gustava Wolfa, Hansa Thomasa i Rudolfa Sacka. Osiedle - w granicach ulic: Opolskiej, Tarnogórskiej, Górnośląskiej, Gliwickiej i Bytomskiej - wpisane jest do rejestru zabytków (nr rej.: A/1579/555/Wm z 25.04.1996)[3].

Na osiedlu istnieją pętla tramwajowa, kościół, szkoła podstawowa, dwa przedszkola, biblioteka, kilka sklepów oraz strzelnica sportowa WKS Śląsk Wrocław. Niedaleko osiedla znajduje się zabytkowa stacja pomp na Świątnikach zbudowana w 1904 r. Na osiedlu (przy pętli tramwajowej) zachował się w świetnym stanie schron przeciwlotniczy z czasów II wojny światowej.

Podczas powodzi w lipcu 1997 roku osiedle w przeciągu zaledwie kilkudziesięciu minut zostało całkowicie zalane (woda osiągnęła wysokość ok. 2 metrów).

Czasy obecne[edytuj | edytuj kod]

W ciągu zaledwie kilku lat Księże Małe zwiększyło liczbę mieszkańców do ok. 4 tysięcy osób. Osiedle rozbudowuje się. Na Księżem Małym działają przychodnia zdrowia, dwie apteki, biblioteka oraz kilka sklepów spożywczych. Jest też szkoła podstawowa oraz przedszkole.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  2. H. Markgraf, J. W. Schulte, „Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis”, Breslau 1889
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie. 2021-09-30. s. 203. [dostęp 2021-07-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]