Księstwo bierutowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Księstwo Bierutowskie)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herzogtum Bernstadt (niem.)
Bernštatské knížectví (czes.)

Księstwo bierutowskie
1412–1745
Flaga księstwa bierutowskiego
Flaga księstwa bierutowskiego
Stolica Bierutów
Ostatnia głowa państwa książę Karol Wirtemberski
Podział księstwa oleśnickiego 1412
Włączenie do księstwa oleśnickiego 1742

Księstwo bierutowskie (niem. Herzogtum Bernstadt, czes. Bernštatské knížectví) – księstwo śląskie z siedzibą w dzisiejszym Bierutowie na Dolnym Śląsku. Powstało przez oddzielenie od księstwa oleśnickiego. Początkowo znajdowało się we władaniu Piastów Śląskich, aż do wygaśnięcia dynastii w 1492. W 1495 księstwa bierutowskie i oleśnickie znalazły się we władaniu książąt ziębickich z rodu Podiebradów. W 1647 księstwo bierutowskie przeszło pod panowanie Wirtembergów. W 1742 zostało włączone do księstwa oleśnickiego.

Książęta Bierutowscy[edytuj | edytuj kod]

Herb Piastów śląskich

Piastowie śląscy[edytuj | edytuj kod]

Linia wygasa i księstwo przechodzi pod władanie Czech.

Podiebradowie[edytuj | edytuj kod]

Księstwo zostaje sprzedane.

Ród Schindel[edytuj | edytuj kod]

  • Heinrich von Schindel, książę bierutowski 1574
  • Katarzyna von Schindel, księżna bierutowska od 1576
  • Jonas von Schindel, ostatni członek rodu von Schindel noszący tytuł księcia bierutowskiego (do 1603)

Księstwo zostaje sprzedane i trafia ponownie do Podiebradów.

Podiebradowie[edytuj | edytuj kod]

Linia wygasa i księstwo przechodzi pod władanie Czech.

Herb Wirtembergów oleśnickich

Wirtembergowie[edytuj | edytuj kod]

Linia książąt bierutowskich wygasa i ziemie wracają do księstwa oleśnickiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hugo Weczerka: Handbuch der historischen Stätten: Schlesien, Kröner, Stuttgart, 1977, ​ISBN 3-520-31601-3​, str. 18–20, 594–552 , 602–603 oraz tablice genealogiczne. (niem.)
  • Rudolf Žáček: Dějiny Slezska v datech, Nakladatelství Libri, Prague, 2004, ​ISBN 80-7277-172-8​, str. 169, 410, 434–436 (czes.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]