Księstwo gniewkowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Księstwo gniewkowskie
1314-1364
Herb księstwa gniewkowskiego
Herb księstwa gniewkowskiego
Język urzędowy polski, łacina
Stolica Gniewkowo
Typ państwa monarchia
Ostatnia głowa państwa książę Władysław Biały
Wydzielenie części księstwa inowrocławskiego przez Ziemomysła inowrocławskiego dla Kazimierza III gniewkowskiego 1314
Włączenie do Polski 1364
Religia dominująca katolicyzm
Terytoria zależne czasowo ziemia inowrocławska (lenno Królestwa Polskiego)

Księstwo gniewkowskieksięstwo istniejące na Kujawach w latach 1314-1364. Księstwo składało się z ziem (kasztelanii) gniewkowskiej i słońskiej. Głównymi grodami były: Gniewkowo, Szarlej, Złotoria i Słońsk[1].

Podział Kujaw na księstwa dzielnicowe na początku XIV wieku

W 1314 roku Kazimierz III gniewkowski po podziale dóbr ojca, otrzymał samodzielne księstwo ze stolicą w Gniewkowie. Następnie rządził nim syn Kazimierza, Władysław Biały, który w 1364 roku oddał je w zastaw za 1000 florenów królowi Polski, Kazimierzowi III Wielkiemu. W 1377 roku Księstwo gniewkowskie kupił od Władysława Białego za 10 000 florenów król Polski Ludwik Węgierski.

Od tego czasu ziemie dawnego księstwa kujawskiego stanowiły część Królestwa Polskiego i województwa brzeskokujawskiego.

Książęta gniewkowscy[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Władcy Kujaw.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Śliwiński, Władysław Biały. Ostatni książę kujawski, wyd. Avalon, 2011, s. 30.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]