Księstwo krakowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Księstwo krakowskie
Ducatus Cracoviensis
Herb ziemi krakowskiej
Herb
Stolica

Kraków

Typ państwa

monarchia

Testament Bolesława Krzywoustego

1138

Księstwo krakowskie zostaje przekształcona w województwo krakowskie

1314

Religia dominująca

katolicyzm

Księstwo krakowskie (łac. Ducatus Cracoviensis) – księstwo dzielnicowe polskie na ziemi krakowskiej, wykształcone z istniejącej od 1138 r. dzielnicy senioralnej. Po 1314 r. księstwo krakowskie zostało przekształcona w województwo krakowskie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po podziale państwa polskiego, w okresie rozbicia dzielnicowego w 1138 roku, pomiędzy synów Bolesława III Krzywoustego, ziemia krakowska została przekazane, niezależnie od Śląska, najstarszemu z nich, Władysławowi II Wygnańcowi jako część dzielnicy senioralnej. Od 1173 r. należała do seniora Mieszka III Starego. W wyniku buntu przeciw niemu w latach 1177–1191 dzielnicą władał Kazimierz II Sprawiedliwy. Po 1314 roku ziemia krakowska została przekształcona w województwo krakowskie, które w niezmienionym kształcie weszło następnie w skład administracyjny I Rzeczypospolitej.

Książęta krakowscy[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Książęta krakowscy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]