Ksylometazolina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ksylometazolina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C16H24N2
Masa molowa 244,38 g/mol g/mol
Wygląd biały lub prawie biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Numer CAS 526-36-3
1218-35-5 (chlorowodorek)
PubChem 5709[1]
DrugBank DB06694[2]
Podobne związki
Podobne związki tymazolina, metyzolina, fenoksazolina
Pochodne oksymetazolina
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC R01 AA07
R01 AB06
S01 GA03
S01 GA53

Ksylometazolinaorganiczny związek chemiczny, pochodna imidazoliny zawierająca podstawioną grupę benzylową. Stosowana (podobnie jak jej hydroksylowa pochodna, oksymetazolina) jako lek o działaniu sympatykomimetycznym, głównie bezpośrednio na receptory α-adrenergiczne.

Działanie[edytuj]

Stosowana miejscowo jest lekiem obkurczającym naczynia krwionośne nosa, przez co zmniejsza obrzęk i przekrwienie błony śluzowej. Po kilku minutach od aplikacji następuje udrożnienie nosa, znaczne ułatwienie choremu oddychania i zmniejsza się ilość wydzieliny.

Wskazania do stosowania[edytuj]

Leczenie pomocnicze:

Przeciwwskazania[edytuj]

  • nadwrażliwość na ksylometazolinę
  • zanikowe zapalenie błony śluzowej nosa
  • pacjenci po zabiegach chirurgicznych prowadzonych przeznosowo (np. przezklinowe usunięcie przysadki) lub po innych zabiegach przebiegających z odsłonięciem opony twardej
  • wiek pacjenta poniżej 2 lat.

Środki ostrożności[edytuj]

Interakcje[edytuj]

Podobnie jak w przypadku innych leków sympatykomimetycznych, może wystąpić nasilenie ogólnoustrojowego działania ksylometazoliny podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), trój- i czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi. Należy unikać jednoczesnego stosowania substancji z innymi lekami sympatykomimetycznymi (np. efedryna, pseudoefedryna) ze względu na sumowanie się działania.

Działania niepożądane[edytuj]

Miejscowe:

  • podrażnienie i suchość błony śluzowej nosa
  • uczucie pieczenia w nosie i gardle
  • kichanie.

Bardzo rzadko występują objawy działania ogólnoustrojowego takie jak:

  • nudności
  • ból głowy
  • osłabienie, zmęczenie, senność
  • zaburzenia widzenia
  • reakcje alergiczne
  • kołatanie serca, przyspieszenie czynności serca, wzrost ciśnienia tętniczego.

Dawkowanie[edytuj]

Leków zawierających ksylometazolinę nie należy stosować dłużej niż 3-5 dni.
Preparaty o stężeniu 0,05% przeznaczone są do stosowania u dzieci do 12 lat: zwykle stosuje się 1-2 krople do każdego otworu nosowego 1-2 razy na dobę.
Preparaty o stężeniu 0,1% przeznaczone są dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat: standardowo 2-3 krople do każdego otworu nosowego nie więcej niż 3 razy w ciągu doby.

Przedawkowanie[edytuj]

W rzadkich przypadkach niezamierzonego przedawkowania, szczególnie u dzieci, mogą wystąpić zwłaszcza takie objawy, jak: przyspieszona lub niemiarowa czynność serca, podwyższone ciśnienie tętnicze i czasami zaburzenia świadomości.
Nie ma specyficznego leczenia. Należy zastosować leczenie objawowe.

Preparaty[edytuj]

Dostępne w Polsce preparaty proste to Nasorin, Otrivin, Sudafed XyloSpray, Sudaxyl, Xylogel, Xylo-Mepha, Xylometazolin i Xylorin[4].

Dostępne w Polsce preparaty złożone[4]:

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.