Kuźma Minin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kuźma Minicz Minin
Кузьма Минич Минин
Ilustracja
Data śmierci 21 maja 1616

Kuźma Minicz Minin, ros. Кузьма Минич Минин (zm. 21 maja 1616) – kupiec z Niżnego Nowogrodu, który razem z księciem Dmitrijem Pożarskim został uznany za rosyjskiego bohatera narodowego za rolę odegraną podczas obrony kraju w czasie wojny polsko-rosyjskiej 1609–1618.

Kuźma Minin
Kuźma Minin i Dymitr Pożarski
Pomnik Minina i Pożarskiego na Placu Czerwonym w Moskwie
Przemówienie Minina (Konstantin Jegorowicz Makowskij, 1896)

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i większość życia spędził w mieście Bałachna. Później był rzeźnikiem i handlarzem mięsem w Niżnym Nowogrodzie. Kiedy ludowy ruch patriotyczny zaczął organizować oddziały ochotnicze, kupcy miejscy wybrali Minina, obdarzanego zaufaniem i szanowanego członka gildii, aby zarządzał funduszami zebranymi przez nich na wyposażenie drugiego pospolitego ruszenia (второе народное ополчение).

Pospolite ruszenie pod dowództwem Pożarskiego stoczyło w dniach 1 i 3 września 1612 bitwę pod Moskwą, nie dopuszczając oddziałów hetmana wielkiego litewskiego Jana Karola Chodkiewicza z odsieczą dla polskiej załogi Kremla. W rezultacie czego polski garnizon skapitulował 7 listopada.

Minin odznaczył się jako umiejętny dowódca, w zamian za zasługi został nobilitowany i wszedł w skład Dumy bojarskiej. Tytuł szlachecki nadał mu nowo wybrany car Michał I Romanow. Minin zmarł w 1616 i został pochowany w soborze św. Michała Archanioła w Niżnym Nowogrodzie. Centralny plac w tym mieście został nazwany jego imieniem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]