Kuc tybetański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kuc tybetański – pochodzi od starego stada i jest spotykany w Tybecie. Prezentuje cechy podobne do kuca mongolskiego i koni chińskich. Jest sławny z powodu wytrzymałości[1].

Opis[edytuj]

  • głowa ma wyeksponowaną linię szczęk, prosty profil
  • małe oczy i uszy
  • szyja jest muskularna i krótka
  • klatka piersiowa głęboka, a łopatki stromo ustawione
  • grzbiet jest krótki z płaskim kłębem i potężnym zadem
  • nogi krótkie i mocne

Informacje o rasie[edytuj]

Nazwa: kuc tybetański (nanfan)

Średni wzrost: do 125 cm

Rodzaje maści: głównie gniada i siwa

Miejsce pochodzenia: Tybet, Chiny

Typ krwi: półkrew (ciepłokrwisty)

Użytkowanie: kłusak

Charakter: przyjazny dla ludzi i innych koni

Bibliografia[edytuj]

Tamsin Pickeral

Konie i kuce. Kompendium. Warszawa 2006

Przypisy

  1. Tamsin Pickeral, Konie i kuce. Kompendium, ISBN 978-1-4075-5935-3.