Kugelblitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leichter Flakpanzer IV (3 cm) Kugelblitz
Leichter Flakpanzer IV (3 cm) Kugelblitz
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja gąsienicowa
Załoga 5 osób
Historia
Egzemplarze 5 egz.
Dane techniczne
Silnik 12-cylindrowy, gaźnikowy silnik rzędowy o pojemności 11 867 cm³ typu Maybach HL 120TRM
o mocy 221 kW (300 KM)
Transmisja mechaniczna
Pancerz stalowy
10 - 80 mm
Długość 5920 mm
Szerokość 2900 mm
Wysokość 2300 mm
Masa bojowa: 25 000 kg
Moc jedn. 8,84 kW/t (12 KM/t)
Osiągi
Prędkość 38 km/h
Zasięg 200
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: 1000 mm
Rowy (szer.) 2200 mm
Ściany (wys.) 600 mm
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 x armata automatyczna MK 103 kal. 30 mm

1 x karabin maszynowy MG 34 kal. 7,92 mm

Leichter Flakpanzer IV (3 cm) Kugelblitz (niem. "piorun kulisty") – prototypowe niemieckie samobieżne działo przeciwlotnicze testowane pod koniec II wojny światowej.

Pojazd składał się z podwozia czołgu PzKpfw IV i zamkniętej, opancerzonej wieży z dwoma armatami automatycznymi MK 103 kalibru 30 mm z zapasem 1200 pocisków oraz służącym do samoobrony karabinem maszynowym MG 34 (zapas amunicji 600 naboi). Wieża umożliwiała wychylanie armaty w zakresie od -5° do +70°. Identyczną wieżę planowano także montować na podwoziach czołgów PzKpfw 38(t).

Kugelblitz miał być konstrukcją znacznie bardziej zaawansowaną niż inne samobieżne działa przeciwlotnicze eksploatowane podczas wojny. Na wieży tego pojazdu montowano prototypowe urządzenia radarowe i noktowizyjne zwiększające prawdopodobieństwo trafienia celów i umożliwiające prowadzenia ognia w nocy. Planowano także zwiększenie siły ognia przez powiększenie uzbrojenia wieży o dwa działka kalibru 20 mm.

Przed zakończeniem wojny wyprodukowano 5 seryjnych egzemplarzy działa Kugelblitz. Egzemplarze seryjne posiadały wyłącznie celowniki optyczne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Ledwoch, 1997, Niemieckie wozy bojowe 1933-1945, Warszawa, Militaria, ​ISBN 83-86209-57-7​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]