Kuklik rozesłany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kuklik rozesłany
Ilustracja
Morfologia
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj kuklik
Gatunek kuklik rozesłany
Nazwa systematyczna
Geum reptans L.
Sp. Pl. 1: 501. 1753[2]

Kuklik rozesłany[3] (Geum reptans L.) – gatunek rośliny należący do rodziny różowatych. Występuje w Europie: w Karpatach i Alpach oraz w górach Półwyspu Bałkańskiego. W Polsce występuje wyłącznie w Tatrach[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Niska roślina (wysokość 3-20 cm) tworząca rozesłane, niskie kępy i od tego pochodzi gatunkowa nazwa łacińska i polska tej rośliny. Posiada długi, mocny korzeń i wytwarza nadziemne rozłogi[5].
Łodyga
Wzniesiona, ulistniona i cała gęsto owłosiona[4].
Liście
Przerywano-pierzaste. Szczytowy odcinek jest 3-5-dzielny lub klapowany i rzadko tylko większy od odcinków bocznych. Listki są głęboko wcinane i brzegiem gęsto orzęsione. Przylistki liści łodygowych są całobrzegie
Kwiaty
Pojedyncze na szczycie pędu. Są żółte i mają średnicę do 4 cm. Płatków korony 6-7, wewnątrz liczne pręciki i słupki. Szyjki słupków są nieczłonowane.
Owoc
Owocostan podobny do włochatej kulki, złożony z niełupek. Po przekwitnięciu szyjka słupka wydłuża się tworząc długi i pokryty czerwonymi, piórkowatymi włoskami wyrostek ułatwiający roznoszenie nasion przez wiatr[4].
Okaz kwitnący
Okaz z owocostanem
Liście i rozłogi

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Bylina. Kwitnie od lipca do sierpnia, zapylana jest przez owady. Nasiona rozsiewane są przez wiatr (anemochoria). Rozmnaża się także wegetatywnie przez rozłogi[4].
Siedlisko
Oreofit, występuje powyżej górnej granicy lasu, głównie w dwóch najwyższych piętrach – piętrze alpejskim i turniowym. Rośnie głównie na podłożu granitowym, porastając szczeliny skalne i piargi[4].
Fitosocjologia
W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Androsacetalia alpinae i gatunek wyróżniający dla Ass. Oxyrio-Saxifragetum[6].
 Zobacz też: Rośliny tatrzańskie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-23].
  2. The Plant List. [dostęp 2017-01-11].
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  4. a b c d e Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
  5. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  6. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.