Kukułka bałtycka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kukułka bałtycka
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina storczykowate
Podrodzina storczykowe
Rodzaj kukułka
Gatunek kukułka bałtycka
Nazwa systematyczna
Dactylorhiza baltica
(Klinge) Newski

Kukułka bałtycka (Dactylorhiza baltica) - gatunek byliny z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Inne nazwy zwyczajowe w języku polskim: stoplamek bałtycki, storczyk bałtycki. Według nowszych ujęć taksonomicznych podgatunek kukułki szerokolistnej (Dactylorhiza majalis subsp. baltica (Klinge) H.Sund.)[2]. Występuje od Niemiec na zachodzie po środkową Azję na wschodzie[2]. W Polsce jest rzadka; rośnie tylko na północnym wschodzie kraju[3].

Ochrona[edytuj]

Gatunek objęty w Polsce ochroną ścisłą.

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006, 2016)[4][5] w grupie gatunków narażonych na wyginięcie (kategoria zagrożenia V (VU)). Znajduje się także w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin w tej samej kategorii[6].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-08-02].
  2. a b Dactylorhiza majalis subsp. baltica na eMonocot [dostęp 2013-11-26].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ​ISBN 83-915161-1-3​.
  4. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  5. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  6. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.