Kultura złocka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Udokumentowany zasięg kultury złockiej (linie skośne) i rzucewskiej (kratka)

Kultura złocka – lokalna kultura neolityczna datowana na przełom IV/III tysiąclecia p.n.e.[1] o synkretycznym charakterze, na który składały się wpływy kultury ceramiki sznurowej, kultury amfor kulistych i kultury badeńskiej[2]. Obszar oddziaływania tej kultury rozciągał się na Wyżynie Sandomierskiej[2]. Nazwa kultury pochodzi od wsi Złota, gdzie znalezione zostały jej ślady[2].

Typową cechą tej kultury jest obecność falistych ornamentów na misach uzyskanych z odciskania sznura na glinie. Unikalny jest też sposób wykonywania grobów niszowych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]