Kuman wąskosmugi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kuman wąskosmugi
Mungotictis decemlineata[1]
(Grandidier, 1867)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd kotokształtne
Rodzina falanrukowate
Podrodzina galidie
Rodzaj Mungotictis
Pocock, 1915[2]
Gatunek kuman wąskosmugi
Synonimy
  • Mungotictis lineata Pocock, 1915
  • Mungotictis substriatus Pocock, 1915
  • Mungotictis vittatus Gray, 1848
Podgatunki
  • M. d. decemlineata (Grandidier, 1867)
  • M. d. lineata Pocock, 1915
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Kuman wąskosmugi[4], mangusta wąskosmuga (Mungotictis decemlineata) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny falanrukowatych (Eupleridae) wcześniej zaliczany do mangustowatych (Herpestidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Mungotictis. Gatunek zagrożony wyginięciem.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek endemiczny dla Madagaskaru, zamieszkuje w zależności od podgatunku[5]:

  • M. decemlineata decemlineata – środkowo-zachodni Madagaskar (Menabe).
  • M. decemlineata lineata – południowo-zachodni Madagaskar, na południe od rzeki Mangoky.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jeden z mniejszych przedstawicieli galidii (podrodzina Galidiinae). Ubarwienie szarobeżowe do szarego z jaśniejszą głową i spodnią częścią ciała. Wzdłuż boków przebiegają wąskie, ciemniejsze pasy (4-5 na każdym z boków). Długość ciała wynosi 25-35 cm, długość ogona 23-27 cm. Przeciętna masa ciała 0,6-0,7 kg.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Kuman wąskosmugi są aktywne w ciągu dnia. Prowadzą nadrzewny i naziemny tryb życia, dobrze pływają. Są gatunkiem monogamicznym. Po ciąży trwającej 90-105 dni samica rodzi jedno młode.

Zachowania socjalne i metody komunikacji osobników tego gatunku są słabo poznane. Żywią się głównie owadami. Zjadają też inne bezkręgowce, drobne kręgowce i ptasie jaja. Skorupę chroniącą pokarm rozbijają uderzając nim o twardą powierzchnię. Zasiedla suche obszary porośnięte lasami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mungotictis decemlineata, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. R. I. Pocock. On the Species of the Mascarene Viverrid Galidictis, with the Description of a new Genus and a Note on "Galidia elegans.". „The Annals and Magazine of Natural History”. Eighth Series. 16, s. 120, 1915 (ang.). 
  3. F. Hawkins, Mungotictis decemlineata, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-04] (ang.).
  4. Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 143. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 422. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Cerra, K. & C. Yahnke: Mungotictis decemlineata (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2004. [dostęp 1 stycznia 2008].
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Mungotictis decemlineata. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 1 stycznia 2008]