Kuno II z Falkensteinu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kuno (Konrad) II z Falkensteinu
Miejsce urodzenia ok. 1320
Data śmierci 21 maja 1388
arcybiskup Trewiru
Okres sprawowania 1362-1388
Wyznanie katolicyzm
Sakra biskupia 1362

Kuno (Konrad) II z Falkensteinu (ur. ok. 1320, zm. 21 maja 1388 na zamku Maus) – zarządca arcybiskupstwa Moguncji 1348–1354, arcybiskup Trewiru i książę-elektor Rzeszy 1362–1388, administrator arcybiskupstwa Kolonii 1363–1371.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kuno pochodził z możnej rodziny posiadającej dobra na terenie Palatynatu i na drugim brzegu Renu. Jego ojcem był Kuno z Falkensteinu i Münzenbergu, a matką Joanna z hrabiów Saarwerden. Jako młodszy syn został przeznaczony do kariery duchownej, którą rozpoczął w Moguncji. Był bliskim współpracownikiem tutejszego arcybiskupa Henryka z Virneburga – zarządzał archidiecezją, a od 1348 był prepozytem kapituły katedralnej. Po stronie Henryka walczył z powodzeniem przeciwko jego konkurentowi, Gerlachowi z Nassau. Po śmierci Henryka podporządkował się Gerlachowi[1][2].

Na jego zdolności polityczne, organizacyjne i finansowe zwrócił uwagę arcybiskup Trewiru Boemund z Saarbrücken, który w 1360 powołał go na koadiutora. W 1362 Kuno po rezygnacji Boemunda zajął opróżniony tron arcybiskupi (sakrę otrzymał jesienią tego roku[2]). W 1363 na polecenie papieskie został także administratorem arcybiskupstwa Kolonii sprawując tam faktyczne rządy; w 1366 otrzymał tam funkcję koadiutora. Po śmierci arcybiskupa Kolonii Engelberta z Mark w 1368 odrzucił propozycję zajęcia jego miejsca, jednak do 1371 sprawował faktyczne rządy w Kolonii i zapewnił wybór na kolejnego arcybiskupa swojego krewnego Fryderyka z Saarwerden[1][2][3]. Po śmierci Gerlacha z Nassau w 1371 przejął także na pewien czas administrację arcybiskupstwa Moguncji[1], gdzie również odmówił przyjęcia godności arcybiskupiej[2][3].

W 1354 porozumiał się z królem (a wkrótce cesarzem) Karolem IV Luksemburskim i odtąd był jego bliskim współpracownikiem[1]. Szczególnie przysłużył się cesarzowi w 1376 pomagając przeprowadzić wybór na króla Niemiec syna Karola, Wacława. Zarządzając księstwem biskupim w Trewirze dbał o jego kondycję finansową, poszerzał jego granice, podporządkował sobie arystokrację i miasta (m.in. Trewir i Andernach)[1][2]. Dbał o interesy rodziny. Ustępując z funkcji arcybiskupa Trewiru po uzyskaniu zgody papieskiej w styczniu 1388 zapewnił wybór na swego następcę swojego krewnego (syna bratanka) Wernera. Zmarł kilka miesięcy później[1][2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Peter Moraw: Konrad (Kuno) II. von Falkenstein (-Münzenberg). W: Neue Deutsche Biographie. T. 12. Berlin: Duncker & Humblot, 1979, s. 530–531.
  2. a b c d e f Martin Persch: Kuno (Konrad) II. von Falkenstein. W: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon. T. 4. Herzberg: Verlag Traugott Bautz, 1992, s. 822–825. ISBN 978-3-88309-038-2.
  3. a b c Bernhard Endrulat: Konrad (Kuno) II.. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 16. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1882, s. 627–629.