Kunowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kunowice
Zabudowania mieszkalne
Zabudowania mieszkalne
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat słubicki
Gmina Słubice
Liczba ludności (14 grudnia 2015) 1082[1]
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 69 100 do 69-102
Tablice rejestracyjne FSL
SIMC 0187100
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Kunowice
Kunowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kunowice
Kunowice
Ziemia 52°21′03″N 14°37′54″E/52,350833 14,631667

Kunowice – (niem. Kunersdorf), d. Kunowsko[2] wieś sołecka w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Słubice.

W przyszłości planowane jest połączenie ze Słubicami[3]. Obecnie jest to jedna aglomeracja, ponieważ sieć wodociągowa i kanalizacyjna jest połączona. Także autobusowa komunikacja miejska w Słubicach obejmuje swoim zasięgiem Kunowice[4]. Leży na skraju Puszczy Rzepińskiej. Znajduje się tu przystanek kolejowy Kunowice.

Historia[edytuj]

Miejsce bitwy stoczonej 12 sierpnia 1759 r., w której Prusacy, pod dowództwem króla Fryderyka II, zostali pobici przez wojska rosyjskie i austriackie, dowodzone przez Piotra Sałtykowa i Ernesta Laudona.

 Osobny artykuł: Bitwa pod Kunowicami.

Od 1873 do 1945 r. wieś wchodziła w skład powiatu Weststernberg.

W czasie II wojny światowej zdobyte 6 lutego 1945 roku po kilkudniowych ciężkich bojach przez sowiecki 11 Korpus Pancerny[5].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gorzowskim.

W miejscowości działała Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „Nadodrze” w Kunowicach[6][7].

Do 21 grudnia 2007 roku funkcjonowało kolejowe przejście graniczne Kunowice–Frankfurt, które na mocy układu z Schengen zostało zlikwidowane.

Demografia[edytuj]

Źródło:[8][9]

Galeria[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Mirosław Grzegorz Przeździecki, Kunersdorf 1759, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1996