Kunowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°21′3″N 14°37′54″E
- błąd 38 m
WD 52°21'N, 14°38'E, 52°21'3.42"N, 14°38'3.08"E
- błąd 2294 m
Odległość 155 m
Kunowice
wieś
Ilustracja
Zabudowania mieszkalne
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat słubicki
Gmina Słubice
Liczba ludności (14 grudnia 2015) 1082[1]
Strefa numeracyjna 95
Kod pocztowy 69 100 do 69-102
Tablice rejestracyjne FSL
SIMC 0187100
Położenie na mapie gminy Słubice
Mapa konturowa gminy Słubice, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kunowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Kunowice”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kunowice”
Położenie na mapie powiatu słubickiego
Mapa konturowa powiatu słubickiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kunowice”
Ziemia52°21′03″N 14°37′54″E/52,350833 14,631667

Kunowice (niem. Kunersdorf[2]), d. Kunowsko[3]wieś sołecka w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Słubice.

W przyszłości planowane jest połączenie ze Słubicami[4]. Obecnie jest to jedna aglomeracja, ponieważ sieć wodociągowa i kanalizacyjna jest połączona. Także autobusowa komunikacja miejska w Słubicach obejmuje swoim zasięgiem Kunowice[5]. Leży na skraju Puszczy Rzepińskiej. Znajduje się tu przystanek kolejowy Kunowice.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejsce bitwy stoczonej 12 sierpnia 1759 r., w której Prusacy, pod dowództwem króla Fryderyka II, zostali pobici przez wojska rosyjskie i austriackie, dowodzone przez Piotra Sałtykowa i Ernesta Laudona.

 Osobny artykuł: Bitwa pod Kunowicami.

Od 1873 do 1945 r. wieś wchodziła w skład powiatu Weststernberg.

W czasie II wojny światowej zdobyte 6 lutego 1945 roku po kilkudniowych ciężkich bojach przez sowiecki 11 Korpus Pancerny[6].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gorzowskim.

W miejscowości działała Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „Nadodrze” w Kunowicach[7][8].

Do 21 grudnia 2007 roku funkcjonowało kolejowe przejście graniczne Kunowice-Frankfurt, które na mocy układu z Schengen zostało zlikwidowane.

Z Kunowic pochodzi Paul Matting, nadburmistrz Wrocławia

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Źródło[9][10]:

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mirosław Grzegorz Przeździecki, Kunersdorf 1759, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1996.