Kunowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kunowice
Zabudowania mieszkalne
Zabudowania mieszkalne
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat słubicki
Gmina Słubice
Liczba ludności (14 grudnia 2015) 1082[1]
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 69 100 do 69-102
Tablice rejestracyjne FSL
SIMC 0187100
Położenie na mapie gminy Słubice
Mapa lokalizacyjna gminy Słubice
Kunowice
Kunowice
Położenie na mapie powiatu słubickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu słubickiego
Kunowice
Kunowice
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Kunowice
Kunowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kunowice
Kunowice
Ziemia52°21′03″N 14°37′54″E/52,350833 14,631667

Kunowice – (niem. Kunersdorf[2]), d. Kunowsko[3] wieś sołecka w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Słubice.

W przyszłości planowane jest połączenie ze Słubicami[4]. Obecnie jest to jedna aglomeracja, ponieważ sieć wodociągowa i kanalizacyjna jest połączona. Także autobusowa komunikacja miejska w Słubicach obejmuje swoim zasięgiem Kunowice[5]. Leży na skraju Puszczy Rzepińskiej. Znajduje się tu przystanek kolejowy Kunowice.

Historia[edytuj]

Miejsce bitwy stoczonej 12 sierpnia 1759 r., w której Prusacy, pod dowództwem króla Fryderyka II, zostali pobici przez wojska rosyjskie i austriackie, dowodzone przez Piotra Sałtykowa i Ernesta Laudona.

 Osobny artykuł: Bitwa pod Kunowicami.

Od 1873 do 1945 r. wieś wchodziła w skład powiatu Weststernberg.

W czasie II wojny światowej zdobyte 6 lutego 1945 roku po kilkudniowych ciężkich bojach przez sowiecki 11 Korpus Pancerny[6].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gorzowskim.

W miejscowości działała Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „Nadodrze” w Kunowicach[7][8].

Do 21 grudnia 2007 roku funkcjonowało kolejowe przejście graniczne Kunowice–Frankfurt, które na mocy układu z Schengen zostało zlikwidowane.

Demografia[edytuj]

Źródło:[9][10]

Galeria[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Mirosław Grzegorz Przeździecki, Kunersdorf 1759, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1996