Kuprej azjatycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kuprej)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kuprej azjatycki
Bos sauveli[1]
Urbain, 1937
Kuprej azjatycki
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina bawoły
Rodzaj Bos
Gatunek kuprej azjatycki
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Kuprej azjatycki[3], dawniej: kuprej[4] (Bos sauveli) – gatunek dużego ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych (Bovidae). Został rozpoznany jako nowy dla nauki gatunek w 1937 na podstawie młodego osobnika schwytanego w Kambodży.

Systematyka[edytuj]

Pozycja taksonomiczna kupreja pozostawała niejasna przez wiele lat. Uważano, że może być odrębnym gatunkiem lub zdziczałą formą krzyżówki zebu i bantenga[5][6]. Obecnie coraz powszechniej uznawany jest za odrębny gatunek blisko spokrewniony z zebu i bantengiem.

Wygląd[edytuj]

Długość ciała 210–220 cm, wysokość w kłębie 170–190 cm, masa ciała 600–910 kg. Ubarwienie jest zależne od wieku osobnika – czarne, szare lub brunatne u dorosłych byków, szarobrązowe u samic, a u młodych szare. Dymorfizm płciowy jest wyraźnie zaznaczony. Rogi samców dochodzą do 80 cm, u samic są znacznie krótsze.

Występowanie i biotop[edytuj]

Półwysep Indochiński – na pograniczu Kambodży, Laosu i Wietnamu. W Tajlandii prawdopodobnie wyginął. Występuje na terenach leśnych, w lasach galeriowych i na otwartych terenach trawiastych z dostępem do wody. Liczebność całego gatunku szacuje się na nie więcej niż 250 osobników, prawdopodobnie mniej niż 50.

Być może wymarły[2].

Tryb życia[edytuj]

Kuprej żyje w stadach złożonych z 15–25 osobników. Stadem przewodzi zazwyczaj dojrzała samica. Starsze samce zwykle przebywają samotnie. Kupreje żywią się trawami. Biologia rozrodu tego gatunku jest słabo znana.

Bibliografia[edytuj]

  1. Kouprey (ang.). Wild Cattle Conservation Project. [dostęp 24 lutego 2008].
  2. Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło: Ssaki kopytne : przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 214-215. ISBN 83-01-13806-8.

Przypisy

  1. Bos sauveli, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Bos sauveli. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
  5. Northwestern biologists demote Southeast Asia's 'forest ox' (ang.)
  6. Komosińska i Podsiadło, 2002