Kur bankiwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kur bankiwa
Gallus gallus[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Samiec
Ilustracja
Samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Gallus
Gatunek kur bankiwa
Synonimy
  • Phasianus Gallus Linnaeus, 1758
Podgatunki
  • G. g. murghi Robinson & Kloss, 1920
  • G. g. spadiceus (Bonnaterre, 1792)
  • G. g. jabouillei Delacour & Kinnear, 1928
  • G. g. gallus (Linnaeus, 1758)
  • G. g. bankiva Temminck, 1813
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Jaja

Kur bankiwa[3], bankiwa[3] (Gallus gallus) – gatunek ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae), uważany za dzikiego przodka kury domowej. Udomowiony został 4000 lat p.n.e. Występuje w północno-wschodnich Indiach i południowo-wschodniej Azji.

Podgatunki i zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków G. gallus[4][5]:

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała samca 65–75 cm, z czego na ogon przypada 26–28 cm. Samica mierzy 42–46 cm, z czego ogon zajmuje 14–16 cm. Masa ciała samca wynosi około 1 kg, samicy – 0,8 kg. Z kur domowych najbardziej kura bankiwa przypominają zielononóżka kuropatwiana i niektóre kury liliputki[6].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Kur bankiwa zamieszkuje dżunglę i gęste lasy o zwartym podszycie. Wczesnym rankiem ptaki wychodzą z gąszczu, by żerować w otwartych miejscach w lesie lub na śródleśnych polanach. Przebywają w grupach z jednym samcem i kilkoma lub kilkunastoma kurami. Pożywienie stanowią nasiona, owoce i owady[6].

Gniazdo to kupka listowia i trawy. Samica składa 8–12 jaj. Inkubacja trwa około 19 dni. Podobnie jak u kury domowej samiec nie zajmuje się ani inkubacją, ani opieką nad młodymi[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gallus gallus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Gallus gallus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b Nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: PHASIANIDAE Horsfield, 1821 - KUROWATE - PARTRIDGES, PHEASANTS, GROUSE (wersja: 2019-07-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-10-25].
  4. Frank Gill, David Donsker (red.): Pheasants, partridges, francolins (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-10-25].
  5. Red Junglefowl (Gallus gallus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-10-26].
  6. a b c Albin Łącki: Wśród zwierząt. Ptaki. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988, s. 94. ISBN 83-09-01320-5.