Kurhannik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kurhannik
Buteo rufinus[1]
(Cretzschmar, 1827)
Kurhannik
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Rodzaj Buteo
Gatunek kurhannik
Synonimy
  • Falco rufinus Cretzschmar, 1827[2]
Podgatunki
  • B. r. rufinus (Cretzschmar, 1829)
  • B. r. cirtensis (J. Levaillant, 1850)
  • B. r. socotraensis Porter & Kirwan, 2010
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Kurhannik (Buteo rufinus) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), zamieszkujący stepy południowo-wschodniej Europy, Azji Środkowej oraz północnej Afryki. Ptaki występujące najbardziej na północy wędrują. Do Polski zalatuje sporadycznie, choć zwiększenie liczby pojawów w ostatnich latach skłoniło Komisję Faunistyczną Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego do usunięcia kurhannika z dniem 01.01.2016 z listy gatunków podlegających weryfikacji. Wyróżniono dwa podgatunki B. rufinus[4][2][5]:

  • kurhannik zwyczajny (Buteo rufinus rufinus) – środkowa Europa do środkowej Azji.
  • kurhannik jasny (Buteo rufinus cirtensis) – Mauretania do Egiptu i Półwyspu Arabskiego.
  • kurhannik sokotrzański (Buteo rufinus socotraensis) – Sokotra
Cechy gatunku 
Samice większe od samców. Brak jest różnic w ubarwieniu pomiędzy płciami, jednak występuje duży polimorfizm w obrębie gatunku. Najczęściej głowa i szyja jasnorude, grzbiet ciemnobrunatny, ogon płowy. Spód jasny, dziób ciemny, nogi żółte. Niektóre osobniki przypominają myszołowy.
Wymiary średnie 
dł. ciała ok. 60 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 135 cm
waga ok. 1,5 kg
Biotop 
Tereny otwarte, głównie pola i stepy.
Gniazdo 
Na skalnej półce, drzewie, krzewie lub bezpośrednio na ziemi.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając 2 do 5 jaj o wymiarach około 60 x 47 mm.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres 28 dni. Pisklęta opuszczają gniazdo po ok. 42 dniach.
Pożywienie 
Drobne gryzonie i inne kręgowce.
Ochrona 
Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Buteo rufinus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Long-legged Buzzard (Buteo rufinus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 10 stycznia 2011].
  3. Buteo rufinus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Frank Gill, David Donsker: Family Cathartidae (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2014-03-08].
  5. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Plemię: Accipitrini Vigors, 1824 (Wersja: 2013-09-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2014-03-08].
  6. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną (Dz.U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237)