Kurowo (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kurowo
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat koszaliński
Gmina Bobolice
Liczba ludności 333
Strefa numeracyjna (+48) 94
Tablice rejestracyjne ZKO
SIMC 0304272
Położenie na mapie gminy Bobolice
Mapa lokalizacyjna gminy Bobolice
Kurowo
Kurowo
Położenie na mapie powiatu koszalińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu koszalińskiego
Kurowo
Kurowo
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Kurowo
Kurowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kurowo
Kurowo
Ziemia 54°02′13″N 16°34′39″E/54,036944 16,577500

Kurowo (niem. Curow, Kurow[potrzebny przypis]) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Bobolice. W pobliżu miejscowości przepływa rzeka Radew.

Architektura[edytuj]

Zabytki chronione prawnie w Kurowie to:

Neogotycki kościół z II połowy XIX w.

Istniejący obecnie kościół zbudowany został w XIX wieku, na miejscu wcześniejszej budowli, zapewne z okresu średniowiecza. Najwcześniej wspomniany w aktach wizytacyjnych z XVI wieku. Po wprowadzeniu na Pomorze religii luterańskiej, miejsce proboszczów zajęli pastorzy. W 1653 r. pastorem w Kurowie był Laurentis Hamel z Koszalina. W kościele zatrudniony był również organista, który w XVIII w. mieszkał w domu należącym do wioski. Formy budowli średniowiecznej są nieznane. W poł. XIX w. budowlę tę rozebrano i na jej miejscu, w centrum wrzecionowatego nawisa wsi zbudowano nowy, neogotycki kościół[1].

  • cmentarz kościelny.

Historia[edytuj]

W dolinie rzeki Radew w bliskiej odległości od miejscowości napotkano ślady osadnictwa z okresu IX - XII w. Wykazały to odkrycia archeologiczne przeprowadzone na terenie Gminy Bobolice. Z zachowanych informacji wynika, iż sama miejscowość została założona w okresie średniowiecza. Prawdopodobnie istniała już w XIII wieku, o czym informuje dokument z 1288 r. W tym okresie wchodziła w skład dóbr biskupów kamieńskich do okręgu zamkowego w Bobolicach i pozostawała ich własnością do połowy XVII w. Była wsią kościelną, jedną z większych na tym terenie. W XVIII wieku we wsi gospodarowało 15 chłopów, czterech osadników i trzech dzierżawców, zamieszkałych wraz z rodzinami w 35 domach. We wsi istniał, zapewne od czasów średniowiecza, kościół parafialny, do którego należało wiele okolicznych wsi, m.in. Cybulino, Górawino, Ubiedrze. Do koś­cioła, pozostającego pod patronatem króla, należały znane dobra, z których część należności pobierał król, a część właściciele majątku w Cybulinie. W XIX w. we wsi powstał majątek ziemski, który pod koniec tamtego stulecia należał do rodziny Lehmannów z Koszalina. Wówczas i na początku XX wieku miała miejsce znaczna rozbudowa Kurowa, wraz ze wzniesieniem nowego, neogotyckiego kościoła[2].

Przypisy