Kurtaczek bengalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kurtaczek bengalski
Pitta brachyura[1]
(Linnaeus, 1766)
Kurtaczek bengalski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd tyrankowce
Rodzina kurtaczki
Rodzaj Pitta
Gatunek kurtaczek bengalski
Synonimy
  • Corvus brachyurus Linnaeus, 1766[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Kurtaczek bengalski (Pitta brachyura) – gatunek małego, kontrastowego ptaka z rodziny kurtaczków (Pittidae). Występuje w Indiach oraz w małej, izolowanej populacji w Pakistanie. Nie jest zagrożony, brak podgatunków. Zasięg występowania to około 862,000 km²[4]. Jest ptakiem wędrownym. Gnieździ się w Himalajach i północno-wschodnich Indiach, zimuje na południu. Niektóre ptaki pokonują cieśninę Palk i docierają do Sri Lanki.

Wygląd
Ma duże oczy, szary dziób i różowe nóżki. Czarny wierzch od czarnej maski i białego gardła oddziela kremowy pasek. Cały wierzch ciała, jak i lotki drugorzędowe zgniłozielone. Brzuszek pomarańczowy, pokrywy podogonowe czerwone. Posiada niesamowicie krótki, niebieski i opalizujący ogon. Lotki są czarne z białym paskiem.
Wymiary
  • długość ciała: 19 cm
  • rozpiętość skrzydeł: 40,6 cm
  • masa ciała: 40-51 g
Zachowanie
Jest skryty i porusza się w runie leśnym. Spłoszony zrywa się do lotu.
Głos
Czysty, krótki, dwusylabowy; sporadycznie dodaje trzecią sylabę. Odzywa się we wszystkich porach roku, głównie wieczorem.
Pożywienie
Bezkręgowce, w tym owady, ślimaki, dżdżownice i krocionogi.
Biotop
Cieniste zarośla oraz liściaste albo wiecznie zielone lasy z gęstym podszytem. Ponadto podgórskie lasy wiecznie zielone, oraz takie zrucające liście.
Lęgi
Najprawdopodobniej 1 lęg. Przylatuje gniazdować w maju. Gniazdo jest kuliste, ma podstawę z patyków i wejście z jednej strony; zbudowane z liści, korzonków, źdźbeł trawy i gałązek. Jeśli jest na drzewie, podstawa masywna, jak na ziemi, to lekka. Składa 4 lub 5 kremowobiałych jaj, w niewoli wysiaduje 17 dni, wysiadują oboje rodzice. Młode umieją latać po 15 dniach. Są karmione owadami i dżdżownicami.

Przypisy

  1. Pitta brachyura, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Indian Pitta (Pitta brachyura) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 5 września 2011].
  3. Pitta brachyura. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. avibase.bsc-eoc.org.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • D. Chandler, D. Couzens, E. Dunn, J. Elphic, R. Hume i inni: Ptaki. Warszawa: MULTICO, 2008, seria: Fakty o zwierzętach świata. ISBN 978-83-7073-583-8.
  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-15733-3.