Kurtoszkołacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kurtoszkołacz
Kürtőskalács
żywność, słodycze
Ilustracja
Kurtoszkołacze podczas opiekania
Rodzaj Ciasto
Kuchnia Węgierska
Miejsce powstania Węgry
Transylwania
Obróbka żywności Opiekanie
kyrtøːʃkɒlaːtʃ

Kurtoszkołacz (węg. Kürtőskalács wym. kyrtøːʃkɒlaː) – tradycyjne węgierskie ciasto. Piecze się je nad żarzącym ogniem. W Polsce najczęściej spotykane są w food truckach, przyrządzane w specjalnym opiekaczu. Kurtoszkołacz należy do rodziny ciast takich jak: sękacz, baumkuchen, prügeltorte, spettekaka, trdelník czy baumstriezel[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grupa tych wypieków, jak i sposób pieczenia, najprawdopodobniej wywodzi się z antycznej Grecji, gdzie wypiekano „chleb Obeliasa”. Miał on dwa metry długości i był noszony przez dwie osoby na ramionach[2].

Średniowieczne przepisy są znacznie bliższe tym, które znamy dzisiaj. Pierwszą wzmiankę o sposobie przygotowania możemy znaleźć w spisie z Heidelbergu z 1450[3]. Przygotowanie polegało na nawinięciu ciasta na rożen i posmarowaniu żółtkiem. Pierwsza zmiana pojawiła się w książce kucharskiej Balthasara Staindla Ein künstlichs und nutzlichs Kochbuch z 1547, głosiła ona[4]:

weź rożen,... weź ciasto... rozłóż delikatnie na rożnie,... równomiernie cienko... namocz posolonym żółtkiem,... weź długi sznur i zawiąż wokół ciasta

W książce kucharskiej Susanny Gewandtschneiderin, pierwszy raz można było przeczytać o płynnym cieście. Wynalezienie tego sposobu produkcji pozwoliło na powiększenie się rodziny tych wypieków[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Similar cakes (ang.). [dostęp 2018-02-18].
  2. History of the Kürtősh Kalách (ang.). [dostęp 2018-02-18].
  3. Spießkuchen: der Heidelberger Manuskript. Heidelberg: 1450.
  4. Balthasar Staindl: Ein künstlichs und nutzlichs Kochbuch. Dillingen: 1547.
  5. Susanna Gewandtschneiderin: Kochbuch aus Nuernberg. 1585.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]