Kustodia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy naczynia liturgicznego. Zobacz też: Kustodia Ziemi Świętej.
Kustodia

Kustodia (łac. custodia - nadzór, straż od custos, custodis - stróż, dozorca lub też custodiere - ochraniać, ukrywać, strzec) – metalowe naczynie liturgiczne w kształcie puszki, niekiedy z nóżką, często bogato zdobione, pozłacane od środka; wykorzystywane w Kościele katolickim, przeznaczone do przechowywania w tabernakulum konsekrowanej wielkiej hostii[1] (zwyczajowo zwanej "Najświętszym Sakramentem"[2] [3]). W kustodii umieszcza się hostię, która służy do wystawiania w Monstrancji do publicznej adoracji przez wiernych.

Do jej mocowania wewnątrz kustodii stosuje się "melchizedek" (lub "melchizedech" - złoty, lub pozłacany podwójny półksiężyc (lunula) z nóżką)[4].

Inne znaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Słownik terminologiczny sztuk pięknych PWN, Wyd. V, Warszawa, 2007, s. 222
  2. zob. Pieśni do Najświętszego Sakramentu - spis treści Śpiewnika Kościelnego ks. Jana Siedleckiego, Wyd. XXXIX<, Kraków 1994, s. 867
  3. zob. Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu w Reginald Garrigou-Lagrange Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie, Wyd. 1, Niepokalanów: Wydaw. Ojców Franciszkanów, 1998, s. 357. ​ISBN 8387638080
  4. Pracownia Sacrum, wytwarzanie kustodii