Kustrzebka czarnofioletowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kustrzebka czarnofioletowa
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

workowce

Klasa

kustrzebniaki

Rząd

kustrzebkowce

Rodzina

kustrzebkowate

Rodzaj

kustrzebka

Gatunek

kustrzebka czarnofioletowa

Nazwa systematyczna
Peziza saniosa Schrad.
J. Bot. (Schrader) 2(1): 64 (1799)
Peziza saniosa BW33 (2).jpg

Kustrzebka czarnofioletowa (Peziza saniosa Schrad.) – gatunek grzybów z rodziny kustrzebkowatych (Pezizaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Peziza, Pezizaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Synonimy[2]:

  • Aleuria saniosa (Schrad.) Gillet 1879
  • Galactinia saniosa (Schrad.) Sacc. 1889
  • Plicaria saniosa (Schrad.) Rehm 1894

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Owocnik

U młodych okazów kulisty, potem głębokomiskowaty, u starszych okazów rozpostarty. Średnica do 3 cm. Wewnętrzna, płodna strona o barwie od ciemnobrązowej z niebieskawym odcieniem do czarnofioletowej[3].

Cechy mikroskopowe

Worki cylindryczne, 8-zarodnikowe. Zarodniki z dwoma gutulami, o powierzchni szorstkiej, guzowatej i nieco nieregularnej. Wymiary:14-16 × 7-8 μm[3].

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Notowany tylko w Europie i Nowej Zelandii[4]. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych[5].

Saprotrof. Rośnie zazwyczaj gromadnie w lasach iglastych i liściastych, wśród mchów, także na leśnych drogach[3].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Podobna jest Peziza badiofusca, ale można też pomylić z kustrzebką brunatną (Peziza badia) i kilkoma innymi gatunkami kustrzebek. Pewne oznaczenie gatunku wymaga obserwacji mikroskopowych, zwłaszcza ważne jest urzeźbienie zarodników po wybarwieniu błękitem metylenowym lub laktofenolem[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Index Fungorum. [dostęp 2017-09-27]. (ang.).
  2. Species Fungorum. [dostęp 2015-12-16]. (ang.).
  3. a b c d R.W.G. Dennis. British Ascomycetes, 1978
  4. Discover Life Maps. [dostęp 2017-09-27].
  5. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.