Kutas (element ozdobny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Woźny pas mu odwiązał, pas słucki, pas lity,
Przy którym świecą gęste kutasy jak kity...
(Adam Mickiewicz Pan Tadeusz, księga I, Gospodarstwo)

Kutas (kutas, kwast, chwast: ozdoba szmuklerska postaci pędzla z nici lub sznureczków[1]) – w XVII- i XVIII-wiecznej Polsce ozdoba na końcu sznura przypinanego do pasa jako element dekoracyjny. Często stanowił dolne wykończenie co bogatszych szamerunków (stosowanych w mundurach wojskowych) i habitów. Był to także element ozdobny niektórych rodzajów czapek (np. szlafmycy) i zasłon.

Jest to także określenie odnoszące się do współczesnych frędzli i pomponów.

Przypisy

  1. J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki: Słownik Języka Polskiego, Warszawa 1902, t. II, s. 651.