Kwakowo (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kwakowo
Kościół w Kwakowie
Kościół w Kwakowie
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat słupski
Gmina Kobylnica
Liczba ludności 576
Strefa numeracyjna (+48) 59
Kod pocztowy 76-251 Kobylnica
Tablice rejestracyjne GSL
SIMC 0745361
Położenie na mapie gminy Kobylnica
Mapa lokalizacyjna gminy Kobylnica
Kwakowo
Kwakowo
Położenie na mapie powiatu słupskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu słupskiego
Kwakowo
Kwakowo
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Kwakowo
Kwakowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kwakowo
Kwakowo
Ziemia54°22′07″N 17°01′32″E/54,368611 17,025556
Strona internetowa miejscowości

Kwakowo (kaszb. Kwakòwò, niem. Quackenburg) – dawna wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Kobylnica nad rzeką Kwaczą i przy trasie drogi krajowej nr 21.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka z XIII wieku mówiąca o erygowaniu kościoła katolickiego w Kwakowie („Ecolasiae da Qacoc”). Wieś należała pierwotnie do rodu Zitzewitzów. Następna informacja o Kwakowie, zapisanym jako Quackenburg, pochodzi z 1480 roku. W XVII wieku używano formę kaszubską zapisaną przez Niemców jako „Kwakow”. Do roku 1702 odprawiano w tutejszym kościele nabożeństwa także w języku kaszubskim. Pastorem w tym czasie był Christian Bilang. Kwakowo należy do nielicznych wsi pomorskich, w których zachowały się księgi parafialne, sięgające połowy XVIII wieku. Do XVII wieku istniały dwa odrębne majątki, które w 1649 roku skupił w swych rękach Paul von Zitzewitz, ale nie na długo, bo w 30. lat później przeszły we władanie von der Goltzów, następnie Wobeserów, aby ostatecznie – od 1714 do 1905 roku pozostać w rodzinie von Blumenthalów. W 1784 roku we wsi był folwark, młyn wodny, karczma, kuźnia i w sumie 24 dymy. Od Blumenthalów Kwakowo wykupił Bodo von Zitzewitz, syn Güntera z Borzęcina, aby sprzedać je następnie w 1913 roku – Bernardowi von Puttkamer. W 1936 roku część dóbr znajdowała się w rękach Otto Ratzke, a druga była własnością R. Huppke ze Słupska. W roku 1702 odbyło się ostatnie nabożeństwo w języku kaszubskim. Szkoła w Kwakowie istniała od 1710 roku, a pierwszy kościół podobno już w 1208 roku. Zastąpiła go świątynia wybudowana pod patronatem Marcusa Siczewitza w 1615 roku. Wieś miała charakterystyczną zabudowę – stodołami zwróconą do drogi. Po licznych pożarach z zabytkowych budowli zachowało się tylko kilka bydynków. Dawniej koło wsi stał XIX-wieczny wiatrak.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]