Kwartalnik Historyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kwartalnik Historyczny
Ilustracja
Strona tytułowa KH z 1951 roku.
Częstotliwość Kwartalnik
Państwo  Polska
Adres Rynek Starego Miasta 29/31, 00–272 Warszawa
tel. 022 831 02 61,
fax 022 831 36 42
Wydawca Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk
Tematyka historia
Pierwszy numer 1887
Redaktor naczelny Andrzej Nowak
Średni nakład 150 egz.
Format B5
Liczba stron 200
ISSN 0023-5903
Strona internetowa

Kwartalnik Historyczny – najstarsze polskie czasopismo historyczno-humanistyczne założone we Lwowie w 1887 roku przez historyka Ksawerego Liskego. W latach 1946–1950 wydawane w Krakowie (roczniki 52/53–57) pod redakcją m.in. J. Dąbrowskiego, R. Grodeckiego, K. Lepszego. Po roku 1950 roku przeniesione do Warszawy, gdzie wydawane jest przez Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk. Pismo publikuje artykuły o ściśle naukowym charakterze dotyczące historii średniowiecza, czasów nowożytnych i najnowszych (bez uwzględnienia starożytności)[1].

Układ czasopisma[edytuj | edytuj kod]

  • Artykuły
  • Przeglądy – polemiki – propozycje
  • Artykuły recenzyjne i recenzje
  • Kronika
  • In memoriam
  • Komunikaty

Redaktorzy naczelni[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwartalnik Historyczny. W. Encyklopedia Krakowa, Warszawa–Kraków: PWN, 2000.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]