Kwartodecymanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kwartodecymanie – według tradycji przypisywanej Janowi Apostołowi pierwsi chrześcijanie obchodzili pamiątkę śmierci i zmartwychwstania Chrystusa 14 Nisan, to jest w dniu, w którym przypadała Pascha żydowska. W tym dniu zachowywano ścisły post, a o brzasku następnego dnia radośnie celebrowano Eucharystię połączoną z agapą.

Zwolenników tej praktyki w II i III wieku zwano od daty dnia, czternastego, kwartodecymanami (łac. quartodecimani). W Kościele zachodnim przyjęto inną praktykę świętowania pamiątki śmierci i zmartwychwstania Chrystusa: świętowano Dzień Pański, to jest niedzielę po 14 Nisan[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. E. Stanula, Kwartodecymanie, [w:] Cesar V. Manzanares, Pisarze wczesno-chrześcijańscy I-VII w., tłum. E. Burska, Warszawa 2001, s. 121.