Kwas hipurowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kwas hipurowy
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C9H9NO3
Inne wzory C
6
H
5
−CO−NH−CH
2
−COOH
Masa molowa 179,17 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 495-69-2
PubChem 464[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Kwas hipurowy (N-benzoiloglicyna), C
6
H
5
−CO−NH−CH
2
−COOH
organiczny związek chemiczny, amid kwasu benzoesowego i glicyny. Występuje w moczu jako produkt metabolizmu związków aromatycznych np. toluenu, benzoesanów lub benzaldehydu[3].

Zastosowanie w medycynie[edytuj kod]

Reakcja powstawania kwasu hippurowego jest reakcją detoksykacji w wątrobie i zachodzi przy udziale glicyny. Jedna z metod leczenie fenyloketonurii jest użycie w organizmie enzymu roślinnego PAL. PAL odrywa grupę aminową z fenyloalaniny, która jest następnie przekształcana w kwas cynamonowy, który z kolei łączy się z glicyną i tworzy kwas hipurowy[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj kod]

  1. Kwas hipurowy (CID: 464) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b c d e CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 3-44, 5-101, 5-159, ISBN 9781482208672.
  3. Janusz Szajewski, Leksykon ostrych zatruć, Ryszard Feldman, Maria Glińska-Serwin, wyd. 1, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2000, s. 150, 153, 389.