Kwiatownik szkarłatny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kwiatownik szkarłatny
Aethopyga siparaja[1]
(Raffles, 1822)
Ilustracja
Samiec
Ilustracja
Samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina nektarniki
Rodzaj Aethopyga
Gatunek kwiatownik szkarłatny
Synonimy

Certhia siparaja Raffles, 1822[2]

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Kwiatownik szkarłatny (Aethopyga siparaja) – gatunek małego ptaka z rodziny nektarników (Nectariniidae). Występuje w południowo-wschodniej Azji oraz w Indonezji.

Podgatunki i zasięg występowania

Wyróżnia się następujące podgatunki[2][4]:

  • kwiatownik długosterny[5] (A. s. seheriae) (Tickell, 1833) – podnóże Himalajów w północnych Indiach, zachodni Bangladesz
  • A. s. labecula (Horsfield, 1840) – wschodnie Himalaje, Bangladesz i Mjanma (poza płd. częścią) do północno-zachodniego Laosu i północno-zachodniego Wietnamu
  • A. s. owstoni Rothschild, 1910 – południowo-wschodnie Chiny
  • A. s. tonkinensis Hartert, 1917 – południowe Chiny i północno-wschodni Wietnam
  • A. s. mangini Delacour & Jabouille, 1924 – południowo-wschodnia Tajlandia, centralne i południowe Indochiny
  • A. s. insularis Delacour & Jabouille, 1928 – wyspa Phú Quốc (na południe od Kambodży)
  • A. s. cara Hume, 1874 – południowa Mjanma, północna Tajlandia
  • A. s. trangensis Meyer de Schauensee, 1946 – południowa Tajlandia, północny Półwysep Malajski
  • kwiatownik szkarłatny[5] (A. s. siparaja) (Raffles, 1822) – południowy Płw. Malajski, Sumatra i Borneo
  • A. s. nicobarica Hume, 1873Nikobary
  • A. s. heliogona Oberholser, 1923Jawa
  • A. s. natunae Chasen, 1935Wyspy Natuna (płn.-zach. od Borneo)
  • kwiatownik celebeski[5] (A. s. flavostriata) (Wallace, 1865) – północne Sulawesi
  • A. s. beccarii Salvadori, 1875 – centralne i południowe Sulawesi
Jako podgatunek kwiatownika szkarłatnego uznawano także żyjącego w zachodnio-centralnych Filipinach kwiatownika czarnobrzuchego Sharpe, 1876, obecnie jest on klasyfikowany jako osobny gatunek Aethopyga magnifica[2][4][5].
Habitat

Widne lasy i zadrzewienia, zadrzewienia wtórne, namorzyny i ogrody.

Morfologia

Długość ciała wynosi 10–12 cm, zaś masa ciała 6–8 g. U podgatunku heliogona dla samca podano następujące wymiary: ogon 48,5 mm; skrzydło 55,5 mm; dziób 16 mm; skok 14 mm[6]. Występuje wyraźny dymorfizm płciowy. U samca czoło granatowe, opalizujące. Obszar między okiem i dziobem czarny. Paski przyżuchwowe czarne z granatowym połyskiem. Wierzch ciała, pierś i część pokryw skrzydłowych szkarłatnoczerwone. Lotki szarobrązowe, na zewnętrznych chorągiewkach żółtawo obrzeżone. Spód ciała brudnobiały. Sterówki czarne z granatową opalizacją. Samica z wierzchu szarooliwkowa, lotki podobne jak u samca. Na spodzie ciała brudnobiała do jasnego szarooliwkowego.

Behawior

Żywi się bezkręgowcami i nektarem. Preferuje czerwone kwiaty. Często do nektaru dostaje się przebijając dziobem koronę kwiatu. Żeruje parami lub w grupach rodzinnych, najczęściej w niższych częściach roślinności. Gniazdo kształtu gruszkowatego, zawieszone na wystającym ze skarpy korzeniu. W lęgu 2 jaja. Inkubacja trwa 18 dni. Pisklętami opiekują się oba ptaki z pary[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aethopyga siparaja, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Cheke, R., Mann, C., Christie, D.A. & Kirwan, G.M.: Crimson Sunbird (Aethopyga siparaja). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-11)].
  3. Aethopyga siparaja. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. a b F. Gill & D. Donsker (red.): Dippers, leafbirds, flowerpeckers, sunbirds. IOC World Bird List (v9.2). [dostęp 2019-10-23].
  5. a b c d Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: NECTARINIIDAE Vigors, 1825 - NEKTARNIKI - SUNBIRDS (Wersja: 2019-05-02). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-10-23].
  6. Harry Church Oberholser. The New West Indian Nectariniidae. „Journal of the Washington Academy of Science”. 13, 1923. 
  7. Crimson Sunbirds. AvianWeb. [dostęp 8 sierpnia 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, Phil Benstead: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 451. ISBN 978-83-01-15733-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]