Kwieciszowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kwieciszowice
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat lwówecki
Gmina Mirsk
Sołectwo Kwieciszowice
Wysokość 435–480 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 134[1]
Strefa numeracyjna 75
Kod pocztowy 59-630
Tablice rejestracyjne DLW
SIMC 0191299
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Kwieciszowice
Kwieciszowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kwieciszowice
Kwieciszowice
Ziemia 50°55′11″N 15°29′49″E/50,919722 15,496944

Kwieciszowice (niem. Blumendorf[2]) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Mirsk.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu II wojny światowej używano dla miejscowości nazwy Kwietniewo. 12 listopada 1946 nadano miejscowości polską nazwę Kwieciszowice[2].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość jest położona na Pogórzu Izerskim, na Przedgórzu Rębiszowskim, na granicy z Obniżeniem Starej Kamienicy, u podnóży Grzbietu Kamienickiego Gór Izerskich, na półnono-wschodnich stokach Tłoczyny[3][4][5]. Rozciągnięta w dolinie Jaroszyckiego Potoku spływającego z północnego zbocza Grzbietu Kamienickiego w Górach Izerskich. Kwieciszowice sąsiadują z miejscowościami: Proszowa, Mała Kamienica i Nowa Kamienica.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ocenia się, że pierwsi osadnicy pojawili się na obszarze miejscowości w drugiej połowie XII w. w związku z przebiegającym w tym miejscu traktem handlowym z Jeleniej Góry do Żytawy. Miejscowość wzmiankowana jest po raz pierwszy w 1305 roku. Pod koniec średniowiecza wraz z innymi okolicznymi miejscowościami była własnością von Schaffgotschów. Mikroklimat w okolicy Kwieciszowic pozwalał na uprawę winnej latorośli; uprawy te znikły w czasach wojny trzydziestoletniej (1. połowa XVII wieku). W pierwszej połowie XIX w. powstał w miejscowości drobny przemysł, np. młyn do mielenia dębowej kory. W roku 1864 przez Kwieciszowice przeprowadzono linię kolejową łączącą je z Jelenią Górą (i dalej – z Wrocławiem) oraz Lubaniem (i dalej – Zgorzelcem i Berlinem). W miejscowości znajduje się przystanek kolejowy.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Wedle rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:

  • dom nr 8, z XVIII w.
  • dom nr 42, z XVIII w.

Inne zabytki:

  • XIX-wieczne drewniane i murowane domy.

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).
  3. red. Marek Staffa: Słownik geografii turystycznej Sudetów. T. 2 (A-Ł): Pogórze Izerskie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003. ISBN 83-85773-60-6.
  4. Góry i Pogórze Izerskie. Mapa turystyczna, skala 1:100 000. Warszawa – Wrocław: PPWK, 1991.
  5. Góry Izerskie. Mapa turystyczna, skala 1:50 000. Wyd. V. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne „Plan”, 2008/2009. ISBN 978-83-60975-68-8.
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2012-09-16]. s. 120, 121.