László Budai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
László Budai
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1928
Budapeszt
Data śmierci 2 lipca 1983
Pozycja pomocnik, napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1942–1947 BRSC
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1947–1948 Huttler Olaj SC
1948–1950 Ferencvárosi TC
1951–1961 Budapest Honvéd
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1949–1959  Węgry 39 (10)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1962–1967 ETI SC
1967–1980 Kossuth KFSE
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Węgry
Igrzyska olimpijskie
złoto Helsinki 1952 Piłka nożna
Mistrzostwa świata
II miejsce Szwajcaria 1954 piłka nożna

László Budai [ˈlaːsloː 'budɒ.i] (ur. 19 lipca 1928 w Budapeszcie, zm. 2 lipca 1983) – węgierski piłkarz, pomocnik i członek „złotej jedenastki” reprezentacji Węgier w latach 1950.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Podczas swojej kariery Budai zdobył 4 tytuły mistrza Węgier. Pierwsze mistrzostwo przyszło w 1949 gdy grał w Ferenvarosie, pomagali mu wówczas w tym tak świetni piłkarze jak Zoltán Czibor czy Sándor Kocsis. Tego samego roku Węgry stały się krajem demokracji ludowej – socjalistycznym. Najlepsi piłkarze zostali przeniesieni do wojskowego Honvedu. W tym klubie zdobył pozostałe 3 tytuły mistrzowskie oraz pomógł klubowi wygrać Puchar Mitropa.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Laszlo w kadrze rozegrał 39 spotkań, strzelając 10 bramek. Debiut zanotował 2 maja 1949 roku, w meczu wygranym przez Madziarow 6:1 z Austrią w Mistrzostwach Centralnej Europy. Pomógł reprezentacyjnym kolegom w wygraniu igrzysk olimpijskich w 1952, które odbyły się w Helsinkach oraz Mistrzostw Centralnej Europy w 1953. Był częścią Złotej Jedenastki, która nieoczekiwanie poległa w finale mistrzostw świata 1954 w spotkaniu z Niemcami, był także powołany na mistrzostwa świata 1958 jednak nie zagrał tam ani minuty.