Léon Duguit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Léon Duguit (ur. 4 lutego 1859 w Libourne, zm. 18 grudnia 1928 w Bordeaux) – francuski prawnik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował prawo w Bordeaux, od 1883 wykładał prawo na uniwersytecie w Caen, w 1886 został profesorem uniwersytetu w Bordeaux. Był teoretykiem państwa i prawa, znawcą prawa państwowego i administracyjnego, jednym z głównych przedstawicieli solidaryzmu w teorii państwa i prawa. Był zdania, że u podstaw życia społecznego leży obiektywna norma społeczna, która nakazuje wszystkim przestrzeganie zasad solidarności. Według niego państwo nie ma specjalnej władzy nad obywatelami, tylko podlega normom mającym uzasadnienie w idei solidarności. W myśli prawnej Duguita występowały elementy korporacjonizmu, solidaryzmu i doktryny wolnego orzecznictwa. Ważniejszymi jego pracami były Traité de droit constitutionnel (t. 1–5 1921–25) i Kierunki rozwoju prawa cywilnego od początku XIX wieku (1920, wyd. pol. 1938).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]