Lída Baarová

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lída Baarová
Lida Baarova w filmie Patrioten z 1937r.
Lida Baarova w filmie Patrioten z 1937r.
Imię i nazwisko Ludmila Babková
Data
i miejsce urodzenia
7 września 1914
Austro-Węgry Praga
Data
i miejsce śmierci
27 października 2000
Austria Salzburg
Zawód aktorka
Współmałżonek Jan Kopecký
Kurt Lundwall
Lata aktywności 1931-1982

Lída Baarová (właśc. Ludmila Babková, ur. 7 września 1914 w Pradze (wówczas Austro-Węgry), zm. 27 października 2000 w Salzburgu) - czeska aktorka, znana z romansu z Josephem Goebbelsem.

Studiowała aktorstwo w praskim konserwatorium i już w wieku 17 lat dostała swoją pierwszą rolę w filmie. Nagrała też kilka płyt.

Po odkryciu jej talentu przez niemieckie studia filmowe opuściła Pragę i udała się do Berlina. W 1934 została zaangażowana przez studio UFA. W Berlinie poznała niemieckiego aktora Gustava Fröhlicha, z którym zagrała w kilku filmach, m.in. w "Barcarole" (rok 1935). Po sukcesie tego filmu Baarová dostała kilka ofert z Hollywood, ale nie przyjęła ich. Po zaręczynach z Fröhlichem oboje zamieszkali w domu na wyspie Schwanenwerder w Berlinie. W tym czasie poznała Josepha Goebbelsa i wdała się z nim w trwający ponad rok romans. Goebbels zamierzał rozwieść się dla niej z żoną Magdą, zrezygnować ze stanowiska w administracji hitlerowskiej i opuścić Niemcy. Hitler nie przyjął rezygnacji, a wkrótce potem Baarovej dano do zrozumienia, że jest w Niemczech osobą niepożądaną i zasugerowano jej opuszczenie terytorium Rzeszy.

Aktorka wyjechała do Pragi, a następnie, w 1941, do Włoch, gdzie zagrała w kilku filmach. Po zajęciu Włoch przez wojska amerykańskie wróciła do Pragi. W kwietniu 1945 pojechała do Niemiec, aby spotkać się ze swoim dawnym przyjacielem, sławnym aktorem niemieckim Hansem Albersem. W trakcie podróży została aresztowana przez żandarmerię amerykańską, osadzona w więzieniu w Monachium, a następnie ekstradowana do Czechosłowacji.

Tam za kolaborację z Niemcami podczas wojny została skazana na karę śmierci, zamienioną później na karę więzienia. W więzieniu odwiedzał ją często Jan Kopecký, bliski krewny jednego z prominentnych członków powojennego rządu Czechosłowacji, który załatwił zwolnienie aktorki z więzienia. Lída Baarová wyszła za Kopeckiego w 1949, ale już w 1956 rozwiodła się z nim. Drugim jej mężem był szwedzki profesor Kurt Lundwall, którego poślubiła w Salzburgu. Po jego śmierci w 1980 Baarová spędziła ostatnie 20 lat swojego życia samotnie. Pod koniec życia cierpiała na chorobę Parkinsona.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Bitter Tears of Petra von Kant (1970)
  • Sladké hořkosti Lídy Baarové (Lída Baarová's Bittersweet Memories, 1995)
  • Il Cielo brucia (The Sky Burns, 1957)
  • Retorno a la verdad (The Truth Will Set You Free, 1957)
  • El Batallón de las sombras (The Forgotten Ones, 1957)
  • Rapsodia de sangre (Ecstasy, 1957)
  • Todos somos necesarios (We All Matter, 1956)
  • Viaje de novios (Honeymoon, 1956)
  • La Mestiza (The Mestiza, 1956)
  • Miedo (The Fear, 1956)
  • Gli innocenti pagano (What Price Innocence?, 1953)
  • Pietà per chi cade (Compassion, 1953)
  • I Vitelloni (The Loafers, 1953)
  • La vendetta di una pazza (Revenge of a Crazy Girl, 1952)
  • Carne inquieta (Restless, 1952)
  • Gli amanti di Ravello (The Lovers of Ravello, 1950)
  • La Bisarca (1950)
  • Vivere ancora (Still Alive, 1944)
  • L' Ippocampo (The Sea-Horse, 1944)
  • Il Cappello da prete (Priest's Hat, 1944)
  • Ti conosco, mascherina! (Masked Girl, Recognized!, 1943)
  • Grazia (The Charming Beauty, 1943)
  • Turbína (Turbine, 1941)
  • Paličova dcera (Arsonist's Daughter, 1941)
  • Za tichých nocí (In the Still of the Night, 1941)
  • Dziewczyna w błękicie (Dívka v modrém, 1940)
  • Život je krásný (Life Is Beautiful, 1940)
  • Artur a Leontýna (Arthur and Leontine, 1940)
  • Ohnivé léto (Fiery Summer, 1939)
  • Die Geliebte (Love of my Life, 1939)
  • Männer müssen so sein (Men Are That Way, 1939)
  • Maskovaná milenka (Masked Paramour, 1939)
  • Legenda miłosna (Liebeslegende, 1938)
  • Der Spieler - Roman eines Schwindlers (Gambler's Story, 1938)
  • Die Fledermaus (The Bat, 1937)
  • Die Kronzeugin (The Chief Witness, 1937)
  • Panenství (Virginity, 1937)
  • Lidé na kře (People on the Floating Ice, 1937)
  • Patrioten (Patriots, 1937)
  • Unter Ausschluss der Öffentlichkeit (Private Show, 1937)
  • Komediantská princezna (Gypsy Princess, 1936)
  • Švadlenka (The Seamstress, 1936)
  • Die Stunde der Versuchung (The Hour of Temptation, 1936)
  • Verräter (Traitor, 1936)
  • Barcarole (Boatman's Song, 1935)
  • Leutnant Bobby, der Teufelskerl, (Lieutenant Bobby, the Daredevil, 1935)
  • Einer zuviel an Bord (The Fifth-Wheel, 1935)
  • Grandhotel Nevada, (Grand Hotel Nevada, 1934)
  • Dokud máš maminku (As Long as your Mother is Alive, 1934)
  • Zlatá Kateřina (Golden Kate, 1934)
  • Na růžích ustláno (Easy Life, 1934)
  • Pán na roztrhání (A Popular Guy, 1934)
  • Pokušení paní Antonie (Antonia's Temptation, 1934)
  • Její lékař (The Physician, 1933)
  • Sedmá velmoc (The Seventh Superpower, 1933)
  • Okénko (The Window, 1933)
  • Madla z cihelny (The Brickmaker's Daughter, 1933)
  • Jsem děvče s čertem v těle (Funky Girl, 1933)
  • Funebrák (The Undertaker, 1932)
  • Malostranští mušketýři (Prague's Musketeers, 1932)
  • Růžové kombiné (The Pink Slip, 1932)
  • Šenkýřka u divoké krásky (Waitress at the Wild Beauty's Bar, 1932)
  • Lelíček ve službách Sherlocka Holmese (Lelíček in Sherlock Holmes' Service, 1932)
  • Zapadlí vlastenci (Forgotten Patriots, 1932)
  • Kariéra Pavla Čamrdy (Pavel Čamrda's Career, 1931)
  • Obraceni Ferdyše Pištory (Conversion of Fred Pištora, 1931)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lída Baarová, L. (1992). Života sladké hořkosti. Ostrawa, Sfinga.
  • Josef Frais, J. (1998). Trojhvězdí nesmrtelných. Praga, Formát.
  • Motl, S. (2002). Prokleti Lidy Baarove. Praga, Rybka.
  • Škvorecký, J. (1983). Útěky: Vlastní životopis Lídy Baarové, jak jej vyprávela Josefu Škvoreckému. Toronto, Sixty-Eight Publishers.
  • Vávra, O. (1996). Podivný život režiséra: Obrazy vzpominek. Praga, Prostor.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]