Lądowisko Biała Podlaska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lądowisko Biała Podlaska
Państwo  Polska
Miejscowość Biała Podlaska
Typ wielofunkcyjne
Właściciel Urząd Miasta Biała Podlaska
Data otwarcia 2011
Data zamknięcia 2020-01-10
Kod IATA BXP
Kod ICAO EPBP
Strefa czasowa UTC +1
Wysokość 142 m n.p.m.
Drogi startowe
Kierunek 066/246: beton, 2300 × 30 m
Położenie na mapie Białej Podlaskiej
Mapa lokalizacyjna Białej Podlaskiej
BXP
BXP
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
BXP
BXP
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
BXP
BXP
Ziemia52°00′02″N 23°07′57″E/52,000556 23,132500

Lądowisko Biała Podlaska (kod IATA: BXP, kod ICAO: EPBP) – byłe lądowisko w południowej części Białej Podlaskiej, położone w województwie lubelskim.

Od 23 kwietnia 2010 lądowisko było dzierżawione przez spółkę Biala Airport. 28 marca 2013 prezydent miasta Biała Podlaska Andrzej Czapski wypowiedział spółce umowę dzierżawy lotniska. Przyczyną rozwiązania umowy było niewywiązanie się z warunków umowy oraz zadłużenie spółki z tytułu podatku od nieruchomości[1].

Lądowisko powstało w 2011 na lotnisku powojskowym. Figowało w ewidencji lądowisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego, dysponowało asfaltową drogą startową o długości 2300 m. 10 stycznia 2020 zostało skreślone z ewidencji[2].

Próby reaktywacji[edytuj | edytuj kod]

W końcu lat 90. planowano je przekształcić w port lotniczy pasażerski i towarowy. Nadzieje na ożywiony ruch wiąże się z pobliskim przejściem granicznym w Terespolu i pasażerami z terenów Białorusi. Według opinii ekonomistów transportu z Instytutu Liberalnego, ożywienie tego portu dla potrzeb ruchu pasażerskiego jest ważne dla rozwoju gospodarczego tej części Polski.

Władze Białej Podlaskiej dość długo wiązały przyszłość lotniska z dużą inwestycją obiecywaną przez tureckiego biznesmena Vahap Toya i jego spółki «Port Cargo». Według kolejnego planu zagospodarowania portowi lotniczemu nie miały towarzyszyć już elementy infrastruktury, które planowano poprzednio podczas kontrowersyjnej (zakładano wycięcie pobliskiego lasu) i nieudanej inwestycji z Vahapem Toyem, czyli np. obiekty rekreacyjne i sportowe. Następnie władze deklarowały chęć pozyskania inwestorów i przewoźników, a reaktywacją lotniska zajmowała się spółka «Port Lotniczy Biała Podlaska». Zaletą portu w Białej Podlaskiej była bogata infrastruktura. Istniały tu dwa utwardzone pasy startowe: główny o długości 3300 metrów i rezerwowy, krótszy o ponad kilometr.

31 marca 2010 roku został rozstrzygnięty przetarg na dzierżawę 327 ha dawnego lotniska wojskowego. Wygrała jedyna startująca w przetargu spółka «Cargo Hub Warszawa Biała» (później «Biała Airport» Sp. z o.o.). Firma miała w planach wykorzystać część dzierżawionego lotniska jako lądowisko dla małych prywatnych samolotów tzw. general aviation. Później, po przebudowaniu pasów startowych i zbudowaniu nowych obiektów, docelowo na bialskim lotnisku miałyby być przyjmowane Boeingi 747, potocznie nazywane Jumbo Jetami, jedne z największych samolotów świata.

Firma zaoferowała czynsz dzierżawny w wysokości 33 tys. zł miesięcznie (plus 22-procentowy VAT). Obiecała też w przyszłości przeznaczać około 0,5 procenta przychodów na działalność lotnictwa m.in. sportowego.

«Biała Airport» planowała otworzyć aeroklub. Już w kwietniu 2010 podjęte zostały badania pasa startowego i płyt postojowych, ruszyły prace projektowe oraz remontowe.

Na wiosnę 2011 rozpoczęły się prace związane z odbudową lotniska dla samolotów ciężkich. Lotnisko miało posiadać pełne wymiary geometryczne. W 2011 firma uzyskała wpis w rejestrze lądowisk.

Dzierżawca planował do 30 listopada 2012 r. założyć i uruchomić lotnisko cywilne. Inwestycja miała kosztować między 120 a 140 mln. złotych. Jak zapewniały władze spółki – miały zdolność do zorganizowania potrzebnych środków. «Cargo Hub» od momentu wejścia na teren lotniska przejął jego utrzymanie, ochronę i koszty eksploatacyjne. Miały pomagać mu w tym inni zainteresowani działalnością na lotnisku. Wstępnie są to przynajmniej dwa podmioty: Stowarzyszenie Przewoźników Polskich (chce zbudować na jednej z części autodrom) i Aeroklub Modliński (jego filia miałaby powstać na kolejnej działce położonej w pobliżu lotniska).

28 marca 2013 r. prezydent miasta wypowiedział umowę dzierżawy lotniska spółce «Biała Airport»[1]. Zarząd nad obiektem przejął bialski Zakład Gospodarki Lokalowej.

W lipcu 2015 r. zawarto umowę z «BB Aero» – ośrodkiem szkoleń szybowcowych z Rybnika, które miało wykorzystywać lotnisko w celach treningowych (szybowce i samoloty ultralekkie)[3].

1 września 2015 r. decyzją prezydenta Białej Podlaskiej lotnisko przeszło pod pieczę Referatu Nadzoru Właścicielskiego Urzędu Miasta[3].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Lotnisko w Białej Podlaskiej było wyposażone w trzy drogi startowe, jedne z najdłuższych w Polsce z możliwością pełnej eksploatacji:

  • pas główny 3300 × 60 m
  • pas rezerwowy 2260 × 30 m
  • pasy lądowania, kołowania i strefy postojowe
  • pełna całodobowa ochrona
  • obszar o powierzchni ponad 70 ha przeznaczony do rozwoju zaplecza usług pasażerskich i transportowych z niezależnym dostępem
  • podziemne zbiorniki do przechowywania ponad 5 mln litrów paliwa
  • osobna bocznica kolejowa zapewniająca bezpośredni dostęp do granicy.

Zakończenie działalności[edytuj | edytuj kod]

W roku 2020 teren lotniska przejęło Ministerstwo Obrony Narodowej; ma to być miejsce stacjonowania jednego z batalionów 18 Dywizji Zmechanizowanej[4], dywizjonu przeciwlotniczego, kompanij rozpoznawczej i saperów oraz batalionu transportowego. Modernizacja pierwszego budynku sztabowego ma się zakończyć jesienią 2021 r.[5]. Hangar, w którym dotychczas stacjonowały samoloty, ma być rozebrany. Usunięto stacjonujące w nim maszyn, m.in. jedyny w Polsce latający egzemplarz samolotu Lim-2 (MiG-15)[4]. W dawnej wieży kontroli lotów bialski oddział Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP zgromadził wiele pamiątek związanych z lotniczymi tradycjami w Białej Podlaskiej – mają zostać przekazane do nowo organizowanego muzeum[5].

10 stycznia 2020 lądowisko zostało usunięte z ewidencji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Prezydent wypowiedział umowę dzierżawy lotniska (pol.). biala24.pl, 2013-04-02. [dostęp 2013-05-11].
  2. a b Ewelina Burda: MON organizuje się na lotnisku w Białej Podlaskiej. Lądowisko już wyrejestrowane (pol.). DziennikWschodni.pl, 2020-01-15. [dostęp 2020-01-15].
  3. a b Ewelina Burda: Lotnisko w Białej Podlaskiej. Z miejskiej spółki do miasta (pol.). DziennikWschodni.pl, 2015-09-08. [dostęp 2015-09-09].
  4. a b Ewelina Burda: Pożegnanie z "Limkiem". "Łezka się w oku kręci" (pol.). DziennikWschodni.pl, 2019-12-28. [dostęp 2019-12-28].
  5. a b Byli lotnicy opuścili lotnisko. Chcą stworzyć muzeum (pol.). DziennikWschodni.pl, 2020-01-11. [dostęp 2020-01-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]