LKM V10C

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
V10C
Ilustracja
V10C, rozstaw szyn 600–762 mm
Producent

LKM

Lata budowy

1959–1975

Układ osi

C

Wymiary
Masa służbowa

16 000 kg

Długość

5340 mm

Szerokość

1840 mm

Wysokość

2660 mm

Rozstaw osi skrajnych

1800 mm

Średnica kół

700 mm

Napęd
Trakcja

spalinowa

Typ silników

6 KVD 14.5 SRL

Pojemność zbiorników paliwa

160 l

Parametry eksploatacyjne
Moc znamionowa

102 KM (75 kW)

Rodzaj przekładni

mechaniczna

Prędkość konstrukcyjna

24 km/h

Nacisk osi na szyny

5,4 t

Parametry użytkowe
Rozstaw szyn

600–762 mm, 900–1067 mm

Portal Transport szynowy

V10Cwąskotorowa lokomotywa spalinowa produkowana w latach 1959–1975 przez wschodnioniemieckie zakłady Lokomotivbau Karl Marx (LKM) w Babelsbergu, eksploatowana także w Polsce. Budowana w wersjach na tor szerokości 600–762 mm, 900–1067 mm.

Lokomotywa V10C służy do pracy manewrowej i na kolejach przemysłowych. Była rozwinięciem konstrukcji poprzedniej lokomotywy LKM Ns4. Przez krótki okres produkowano jeszcze model przejściowy Ns4c z nowym nadwoziem. Produkcja lokomotyw V10C rozpoczęła się w 1959 roku. Różnicę w stosunku do Ns4c stanowił mocniejszy chłodzony powietrzem silnik wysokoprężny o mocy 102 KM zamiast 90 KM, produkcji VEB Dieselmotorenwerkes Schönebeck. Przeniesienie napędu odbywa się za pomocą czterobiegowej mechanicznej skrzyni przekładniowej na ślepą oś pod kabiną maszynisty, a dalej za pomocą korb i wiązarów na koła wszystkich trzech osi. Lokomotywa mogła być wykonana na tor o rozstawie od 600 do 762 mm, z kołami umieszczonymi wewnątrz ostoi i zewnętrznymi korbami, albo na tor o rozstawie od 900 do 1067 mm, z kołami umieszczonymi na zewnątrz ostoi.

Niemiecki V10C na tor 900–1067 mm, w Plessie
Polski V10C kolei Puszczy Białowieskiej w Topile, tor 600 mm

Lokomotywy V10C budowano dla przemysłu NRD oraz na eksport do krajów bloku wschodniego oraz takich krajów, jak Chiny, Indie, Egipt. Jedynie nieliczne lokomotyw trafiły, poprzez koleje przemysłowe, do kolei wschodnioniemieckich Deutsche Reichsbahn (DR).

Do Polski sprowadzono 31 tych lokomotyw: w 1967 roku 4 sztuki (dla KWK Murcki), a w latach 1971–1975 dalsze 27, głównie dla kolejek leśnych Hajnówka, Płociczno i Czarna Białostocka oraz Krakowskich Zakładów Sodowych. Wszystkie były na tor 600 mm, z wyjątkiem 3 sztuk dla KWK Dębieńsko, na tor 640 mm[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]