LaMarcus Aldridge

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
LaMarcus Aldridge
LaMarcus Aldridge
12 San Antonio Spurs
silny skrzydłowy
Pełne imię i nazwisko LaMarcus Nurae Aldridge
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1985
Dallas, Stany Zjednoczone
Obywatelstwo amerykańskie
Wzrost 211 cm
Masa ciała 109 kg
Kariera
Aktywność od 2006
Szkoła średnia Seagoville
College Texas (2004–2006)
Draft 2006, numer: 2
Chicago Bulls

LaMarcus Nurae Aldridge (ur. 19 lipca 1985 w Dallas w Teksasie) – amerykański koszykarz, grający na pozycji silnego skrzydłowego. Aktualnie zawodnik San Antonio Spurs.

Przed NBA[edytuj]

Aldridge rozpoczął swoją karierę w szkole średniej Seagoville, gdzie został wybrany do najlepszego zespołu Teksasu. Był na tyle dobry, że do NCAA trafił do University of Texas w Austin. Po dwóch latach gry dla drużyny Longhorns zdecydował się kandydować do draftu w 2006 roku. W nim został wybrany z drugim numerem przez Chicago Bulls, którzy jeszcze tego samego dnia oddali go do Portland Trail Blazers razem z wyborem w drugiej rundzie draftu 2007 za Wiktora Chriapę i wybranego z czwartym numerem Tyrusa Thomasa[1].

NBA[edytuj]

Sezon debiutancki[edytuj]

W trakcie pierwszych rozgrywek opuścił tylko 7 meczów z powodu operacji ramienia. Już w pierwszych 14 meczach sezonu pokazał się z dobrej strony zdobywając średnio 8.4 punktu przy skuteczności 54% z gry. Gdy w lutym 2007 roku kontuzji doznał Joel Przybilla, Aldridge zaczął grać w pierwszym składzie. To zaprocenowało wzrostem jego średnich do 14.7 punktu i 8.0 zbiórek w marcu. Dzięki temu zajął drugie miejsce w głosowaniu na najlepszego debiutanta miesiąca za kolegą z zespołu, Brandonem Royem. 31 marca 2007 podczas pierwszej kwarty meczu z Los Angeles Clippers, Aldridge został zabrany do szpitala po tym, gdy zdiagnozowano u niego nieregularny rytm serca i skrócony oddech. Wykryto u niego Zespół Wolffa-Parkinsona-White'a, przez co musiał opuścić pozostałe mecze sezonu[2]. Po sezonie został wybrany do pierwszej piątki najlepszych debiutantów[3].

Sezon 2007/08[edytuj]

W swoim drugim sezonie Aldridge poprawił swoje średnie zdobycze we wszystkich najważniejszych statystykach. W porównaniu z sezonem debiutanckim jego średnia punktów wzrosła z 9.0 do 17.8, zbiórek z 5.0 do 7.6, a asyst z 0.4 do 1.6. Zostało do dostrzeżone w głosowaniu do nagrody dla zawodnika, który zrobił największy postęp[4].

Sezon 2008/09[edytuj]

W trzecim sezonie gry Aldridge rozwijał się dalej, poprawiając głównie grę w ataku. Zdobywał coraz więcej punktów rzutami z półdystansu. Zakończył te rozgrywki ze średnimi 18.1 punktu i 7.5 zbiórki. W ostatnich 28 meczach sezonu aż 14 razy przekraczał granicę 20 zdobytych punktów. W całych rozgrywkach opuścił tylko 1 spotkanie.

Sezon 2009/10[edytuj]

Jeszcze przed rozpoczęciem sezonu, Aldridge podpisał nowy, pięcioletni kontrakt, który zagwarantował mu 65 milionów dolarów. Razem z nim Portland Trail Blazers podpisali nową umowę z Brandonem Royem, chcą stworzyć z nich duet prowadzący drużynę do wygranych. W tym sezonie w jego grze nie było już dużego progresu. Zakończył rozgrywki zdobywając średnio 17.9 punktu i 8.0 zbiórek.

Sezon 2010/11[edytuj]

W związku z kontuzją Brandona Roya, którą ten odniósł w grudniu 2010 roku, Aldridge wziął na siebie rolę lidera zespołu. Efektem tego były dwukrotnie wyróżnienia dla najlepszego gracza tygodnia w NBA. Pierwszy raz za grę od 17. do 23 stycznia, kiedy to w czterech meczach zdobywał średnio 28.3 punktu i notował 10.3 zbiórek na mecz.[5] Drugie tego typu wyróżnienie otrzymał za grę między 7., a 13 lutego. W trzech meczach zdobywał wtedy 38,3 punktu i 7,3 zbiórki. W trzech kolejnych meczach z rzędu zdobywał co najmniej 36 punktów, co jest rekordem Portland Trail Blazers[6]. 2 marca został wybrany najlepszym zawodnikiem miesiąca w Konferencji Zachodniej[7]. Zdobywał wtedy średnio 27,8 punktu i notował przy tym 9,3 zbiórki i 1,6 bloku. Został dopiero trzecim zawodnikiem w historii Blazers, który otrzymał takie wyróżnienie. W głosowaniu na zawodnika, który zrobił największy postęp zajął drugie miejsce za Kevinem Love[8]. Został także wybrany do trzeciej piątki całej ligi[9].

Sezon 2011/12[edytuj]

Z powodu lokautu w NBA, rozgrywki sezonu rozpoczęły się dopiero pod koniec grudnia 2011. Aldridge był nawet wymieniany w gronie zawodników, którzy mogą w trakcie lokautu trafić do jednej z lig europejskich. Najgłośniej mówiło się o zainteresowaniu Realu Madryt[10][11]. Ostatecznie do Europy nie trafił. Na początku stycznia 2012 roku znalazł się w szerokiej kadrze USA na igrzyska w Londynie[12]. Ostatecznie jednak nie pojechał ze względu na kontuzję, której odniósł w końcówce sezonu.

Jego bardzo dobra gra została doceniona i dostał nominację do występu w Meczu Gwiazd jako rezerwowy[13]. Nie dotrwał do końca sezonu, odnosząc kontuzję biodra, które miał operowane. Opuścił przez to ostatnie 11 meczów rozgrywek. Sezon zakończył zdobywając średnio 21,7 punktu i notując 8,0 zbiórek na mecz.

Sezon 2012/13[edytuj]

Aldridge drugi raz z rzędu został wybrany do Meczu Gwiazd jako rezerwowy[14]. W całym sezonie rozegrał 74 mecze i był najlepszym strzelcem drużyny ze średnią 21,1 punktu na mecz, co pozwoliło mu zająć 9. miejsce w klasyfikacji strzelców. Zbierał przy tym rekordowe w karierze 9,1 zbiórki na mecz. 17 kwietnia w meczu z Golden State Warriors rzucił 30 punktów i zebrał 21 piłek, z czego 17 na własnej tablicy[15]. Za grę pomiędzy 11 a 17 marca 2013 został wyróżniony nagrodą dla najlepszego gracza tygodnia. W trzech rozegranych wtedy meczach zdobywał 27,0 punktu, 10,7 zbiórki i 3,0 bloku, a jego Blazers wygrali 2 z 3 meczów[16].

Sezon 2013/14[edytuj]

Pomimo wielu plotek transferowych podczas przerwy między sezonowej w 2013 roku, Aldridge zdecydował się pozostać w Portland, naciskając jednak na władze klubu, żeby te wzmocniły jego skład. Aldridge dobrze wszedł w sezon, notując double-double w pięciu kolejnych meczach pomiędzy 9 a 17 listopada. 23 listopada w meczu z Golden State Warriors zdobył 30 punktów i zebrał 21 piłek[17]. Wdał się jednak też w przepychankę z zawodnikiem rywali Andrew Bogutem. Został za to zdarzenie ukarany grzywną w wysokości 45 tysięcy dolarów[18]. Tego samego dnia został wybrany najlepszym zawodnikiem tygodnia w konferencji zachodniej czwarty raz w swojej karierze[19]. Nagroda ta była połączona z serią 11 kolejnych wygranych Blazers, podczas której Aldridge notował średnio 21,1 punktu, 11,3 zbiórki, 2,5 asysty i 2,5 bloku na mecz. 12 grudnia 2013 roku zakończył mecz przeciwko Houston Rockets z 31 punktami i rekordem kariery - 25 zbiórkami. Stał się dzięki temu pierwszym zawodnikiem w historii swojego klubu, który zakończył mecz z co najmniej 30 punktami i 25 zbiórkami[20]. 23 stycznia 2014 ustanowił rekord kariery w punktach. W meczu przeciwko Denver Nuggets rzucił ich 44 i dodał do tego 13 zbiórek, 5 asyst i 2 bloki, przyczyniając się do wygranej 110:105[21].

20 kwietnia 2014 podczas meczu pierwszej rundy play-off przeciwko Houston Rockets ustanowił rekord klubu oraz własny, zdobywając 46 punktów. Dodał do tego 18 zbiórek, 2 asysty i 2bloki, prowadząc zespół do zwycięstwa po dogrywce 122:120[22]. W drugim meczu serii, rozegranym 3 dni później rzucił tym razem 43 punkty, stając się pierwszym graczem w historii Portland Trail Blazers, który w dwóch kolejnych meczach play-off zdobywał ponad 40 punktów[23].

4 czerwca 2014 został wybrany do trzeciej piątki All-NBA Team za sezon 2013/14[24].

9 lipca 2015 roku podpisał umowę z klubem San Antonio Spurs[25].

Statystyki w NBA[edytuj]

Legenda
   M Mecze   S5  Pierwsza piątka  MPG  Minuty na mecz
 FG%  Celność rzutów z pola  3P%  Celność rzutów „za 3”  FT%  Celność rzutów wolnych
 RPG  Zbiórki na mecz  APG  Asysty na mecz  SPG  Przechwyty na mecz
 BPG  Bloki na mecz  PPG  Punkty na mecz

Na podstawie LaMarcus Aldridge Statistics (ang.). Basketball-Reference.com. [dostęp 2014-07-14].
Stan na koniec sezonu 2013/14

Sezon regularny[edytuj]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2006/07 Portland 63 22 22,1 50,3% 0,0% 72,2% 5,0 0,4 0,3 1,2 9,0
2007/08 Portland 76 76 34,9 48,4% 14,3% 76,2% 7,6 1,6 0,7 1,2 17,8
2008/09 Portland 81 81 37,1 48,4% 25,0% 78,1% 7,5 1,9 1,0 1,0 18,1
2009/10 Portland 78 78 37,5 49,5% 31,3% 75,7% 8,0 2,1 0,9 0,6 17,9
2010/11 Portland 81 81 39,6 50,0% 17,4% 79,1% 8,8 2,1 1,0 1,2 21,8
2011/12 Portland 55 55 36,3 51,2% 18,2% 81,4% 8,0 2,4 0,9 0,8 21,7
2012/13 Portland 74 74 37,7 48,4% 14,3% 81,0% 9,1 2,6 0,8 1,2 21,1
2013/14 Portland 69 69 36,2 45,8% 20,0% 82,2% 11,1 2,6 0,9 1,0 23,2
Razem 577 536 35,5 48,8% 20,7% 78,8% 8,2 2,0 0,8 1,0 18,9

Play-offy[edytuj]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2009 Portland 6 6 39,5 49,0% 25,0% 70,0% 7,5 1,3 0,5 1,7 19,5
2010 Portland 6 6 38,2 43,0% 50,0% 75,0% 6,0 2,2 1,2 1,8 19,0
2011 Portland 6 6 43,0 46,1% 79,2% 7,5 1,3 1,3 1,7 20,8
2014 Portland 11 11 40,1 45,2% 66,7% 80,0% 10,6 0,6 1,6 1,3 26,2
Razem 29 29 40,2 45,7% 44,4% 77,3% 8,4 1,6 0,9 1,7 22,2

Osiągnięcia i sukcesy[edytuj]

Stan na 15 lutego 2016

NBA[edytuj]

Na podstawie[26], o ile nie zaznaczono inaczej

  • 5-krotny uczestnik Meczu Gwiazd NBA: 2012, 2013, 2014, 2015, 2016
  • 3-krotnie wybierany do All-NBA Team:
    • druga piątka: 2015
    • trzecia piątka: 2011, 2014
  • NBA All-Rookie Team:
    • pierwsza piątka: 2007
  • lider ligi pod względem celnych rzutów z gry: 2015 (659)

Przypisy

  1. Bulls Acquire Thomas in Draft Night Trade (ang.). NBA.com, 28 czerwca 2006. [dostęp 4 lutego 2013].
  2. LaMarcus Aldridge update (ang.). NBA.com. [dostęp 4 lutego 2013].
  3. [http://www.nba.com/news/allrookie_070508.html Roy Headlines 2006-07 NBA T-Mobile All-Rookie Team] (ang.). NBA.com, 11 maja 2007. [dostęp 4 lutego 2013].
  4. Jason Quick: Turkoglu wins M.I.P.; Aldridge 3rd (ang.). OregonLive.com, 28 kwietnia 2008. [dostęp 4 lutego 2013].
  5. Ryan Christopher DeVault: LaMarcus Aldridge Wins NBA Player of the Week (ang.). Yahoo.com, 24 stycznia 2011. [dostęp 4 lutego 2013].
  6. John Mayer: LaMarcus Aldridge named Western Conference Player of the Week (ang.). Bettor.com, 14 lutego 2011. [dostęp 4 lutego 2013].
  7. Magic's Howard, Blazers' Aldridge named Kia Players of Month (ang.). nba.com. [dostęp 2015-10-17].
  8. Associated Press: Kevin Love wins Most Improved award (ang.). ESPN.com, 21 kwietnia 2011. [dostęp 4 lutego 2013].
  9. LeBron James, Derrick Rose highlight 2010-11 All-NBA squad (ang.). nba.com. [dostęp 2015-10-17].
  10. Report: Real Madrid eyes Howard, Aldridge (ang.). sportingnews.com. [dostęp 2015-10-17].
  11. AS.com: Blazers F LaMarcus Aldridge To Real Madrid? (ang.). blazersedge.com. [dostęp 2015-10-17].
  12. USA Basketball Announces 20 Finalists For 2012 U.S. Olympic Men’s Team (ang.). nba.com. [dostęp 2015-10-17].
  13. Paul Pierce makes 10th All-Star Game (ang.). espn.go.com. [dostęp 2015-10-17].
  14. Spurs' Duncan, Heat's Bosh headline 2013 All-Star reserves (ang.). nba.com. [dostęp 2015-10-17].
  15. Curry sets 3s mark; Warriors beat Blazers 99-88 (ang.). nba.com. [dostęp 2015-10-17].
  16. Wall, Aldridge named Players of the Week (ang.). nba.com. [dostęp 2015-10-17].
  17. Notebook: Trail Blazers 113, Warriors 101 (ang.). nba.com. [dostęp 2015-10-17].
  18. Ben Golliver: Mo Williams Suspended, LaMarcus Aldridge & Wesley Matthews Fined After Scrum Between Blazers & Warriors (ang.). blazersedge.com, 25 listopada 2013. [dostęp 9 maja 2014].
  19. Wall, Aldridge nab weekly top player honors (ang.). nba.com. [dostęp 2015-10-17].
  20. Notebook: Trail Blazers 111, Rockets 104 (ang.). nba.com. [dostęp 2015-10-17].
  21. Notebook: Trail Blazers 110, Nuggets 105 (ang.). nba.com. [dostęp 2015-10-17].
  22. Jacek Konsek: Genialny mecz Aldridge'a! Blazers lepsi od Rockets! (pol.). sportowefakty.pl, 21 kwietnia 2014. [dostęp 9 maja 2014].
  23. Tomasz Kostrzewa: Dzień Dobry Playoffy: W Houston mają problem i nazywa się on LaMarcus (pol.). mvp-magazyn.pl, 24 kwietnia 2014. [dostęp 9 maja 2014].
  24. Durant, LeBron headline 2013-14 All-NBA First Team (ang.). nba.com. [dostęp 2014-06-04].
  25. Spurs announce signing of forward Aldridge (ang.). nba.com. [dostęp 10 lipca 2015].
  26. LaMarcus Aldridge (ang.). Basketball-Reference.com. [dostęp 2014-07-14].

Linki zewnętrzne[edytuj]