La Louvière

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
La Louvière
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Belgia
Region Flag of Wallonia.svg Walonia
Burmistrz Jacques Gobert
Powierzchnia 64,24 km²
Populacja (2017[1])
• liczba ludności
• gęstość

80 648
1255 os./km²
Nr kierunkowy 064
Kod pocztowy 7100
Położenie na mapie Hainaut
Mapa lokalizacyjna Hainaut
La Louvière
La Louvière
Położenie na mapie Belgii
Mapa lokalizacyjna Belgii
La Louvière
La Louvière
Ziemia50°28′N 4°11′E/50,466667 4,183333
Strona internetowa

La Louvièremiasto w środkowej Belgii, w prowincji Hainaut, na wschód od Mons. Siedziba polskiego konsulatu honorowego.

Historia[edytuj]

Mityczne początki[edytuj]

Legenda o wilczycy opiekującej się dziećmi w La Louvière jest reminiscencją mitycznych narodzin Rzymu. Prawdziwe początki miasta sięgają XII wieku. W tym czasie zalesione i prawdopodobnie zamieszkane przez wilki terytorium obecnego miasta nosiło nazwę Menaulu, co w starofrancuskim oznacza "siedlisko wilków". Region ten był częścią większej gminy Saint-Vaast, która z kolei należała do opactwa Aulne.

Wioska Houdeng-Aimeries

W 1284 roku nazwa terytorium została przetłumaczona na łacinę, a następnie znów na francuski jako La Louvière. W 1390 roku po raz pierwszy wydobyto tu węgiel. Opactwo odmówiło stworzenia potrzebnej infrastruktury, co opóźniło rozwój miasta aż do XVIII wieku.

Narodziny La Louvière[edytuj]

W XIX wieku powstanie dróg, kanałów i linii kolejowych umożliwiło eksport wydobywanego tutaj węgla. Przyciągnęło to inwestycje. La Louvière szybko przewyższyło podległe suwerenowi Saint-Vaast, zarówno pod względem liczby mieszkańców jak i rozwoju gospodarki. W ciągu pięćdziesięciu lat miasto to stało się jednym z najważniejszych miast w Walonii. La Louvière zostało uznane za samodzielne miasto w 1869 roku. Obecnie La Louvière jest piątym pod względem wielkości miastem w Walonii, po Charleroi, Liège, Namurze i Mons.

Widoki[edytuj]

Cztery podnośnie na Kanale Centralnym (Canal du Centre) i ich otoczenie, La Louvière i Le Roeulx (Hainaut)a
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Houding1.jpg
Dźwig przenoszący łodzie na Kanale Centralnym
Typ kulturowe
Spełniane kryterium III, IV
Numer ref. 856
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1998
na 22. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Mieszkania robotników w Bois-du-Luc
  • Cztery hydrauliczne dźwigi na starym Kanale Centralnym (Canal du Centre), które łącza Mozę ze Skaldą. Te podwójne windy pochodzą z ok. 1900 roku i zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa w 1998 roku.
  • Odrestaurowane centrum mieszkalne zbudowane dla górników z Bois-du-Luc w pierwszej połowie XIX wieku. Można obejrzeć jeden z takich domów, a także kilka muzeów przedstawiających historię górnictwa w regionie Centre.
  • Liczne kaplice i kościoły zbudowane pomiędzy wiekiem XIII a XVI.
  • W La Louvière znajduje się jedna z najlepszych kolekcji Idela Ianchelvici.

Folklor[edytuj]

Karnawał w La Louvière nosi nazwę Laetare, co po łacinie znaczy "cieszyć się". Trwa on trzy dni, od niedzieli do wtorku i odbywa się w połowie wielkiego postu.

Sławni mieszkańcy[edytuj]

Sport[edytuj]

La Louvière ma klub piłkarski Jupiler League nazwany RAA La Louvière. Klub ten zdobył Puchar Belgii w 2003 roku.

Miasta partnerskie[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Stan na 1 styczeń 2017 roku, Direction générale Institutions et Population: Chiffres de la population par province et par commune, à la date du premier janvier 2017 (fr.). [dostęp 2017-01-01].