La Louvière

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
La Louvière
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Belgia

Region

Flag of Wallonia.svg Walonia

Burmistrz

Jacques Gobert

Powierzchnia

64,24 km²

Populacja (2017[1])
• liczba ludności
• gęstość


80 648
1255 os./km²

Nr kierunkowy

064

Kod pocztowy

7100

Położenie na mapie Hainaut
Mapa konturowa Hainaut, po prawej znajduje się punkt z opisem „La Louvière”
Położenie na mapie Belgii
Mapa konturowa Belgii, w centrum znajduje się punkt z opisem „La Louvière”
Ziemia50°28′N 4°11′E/50,466667 4,183333
Strona internetowa

La Louvièremiasto w środkowej Belgii, w prowincji Hainaut, na wschód od Mons. Siedziba polskiego konsulatu honorowego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mityczne początki[edytuj | edytuj kod]

Legenda o wilczycy opiekującej się dziećmi w La Louvière jest reminiscencją mitycznych narodzin Rzymu. Prawdziwe początki miasta sięgają XII wieku. W tym czasie zalesione i prawdopodobnie zamieszkane przez wilki terytorium obecnego miasta nosiło nazwę Menaulu, co w starofrancuskim oznacza "siedlisko wilków". Region ten był częścią większej gminy Saint-Vaast, która z kolei należała do opactwa Aulne.

Wioska Houdeng-Aimeries

W 1284 roku nazwa terytorium została przetłumaczona na łacinę, a następnie znów na francuski jako La Louvière. W 1390 roku po raz pierwszy wydobyto tu węgiel. Opactwo odmówiło stworzenia potrzebnej infrastruktury, co opóźniło rozwój miasta aż do XVIII wieku.

Narodziny La Louvière[edytuj | edytuj kod]

W XIX wieku powstanie dróg, kanałów i linii kolejowych umożliwiło eksport wydobywanego tutaj węgla. Przyciągnęło to inwestycje. La Louvière szybko przewyższyło podległe suwerenowi Saint-Vaast, zarówno pod względem liczby mieszkańców jak i rozwoju gospodarki. W ciągu pięćdziesięciu lat miasto to stało się jednym z najważniejszych miast w Walonii. La Louvière zostało uznane za samodzielne miasto w 1869 roku. Obecnie La Louvière jest piątym pod względem wielkości miastem w Walonii, po Charleroi, Liège, Namurze i Mons.

Widoki[edytuj | edytuj kod]

Cztery podnośnie na Kanale Centralnym (Canal du Centre) i ich otoczenie, La Louvière i Le Roeulx (Hainaut)[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Dźwig przenoszący łodzie na Kanale Centralnym
Państwo

 Belgia

Typ

kulturowy

Spełniane kryterium

III, IV

Numer ref.

856

Region[b]

Europa i Ameryka Północna

Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę

1998
na 22. sesji

Mieszkania robotników w Bois-du-Luc
  • Cztery hydrauliczne dźwigi na starym Kanale Centralnym (Canal du Centre), które łącza Mozę ze Skaldą. Te podwójne windy pochodzą z ok. 1900 roku i zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa w 1998 roku.
  • Odrestaurowane centrum mieszkalne zbudowane dla górników z Bois-du-Luc w pierwszej połowie XIX wieku. Można obejrzeć jeden z takich domów, a także kilka muzeów przedstawiających historię górnictwa w regionie Centre.
  • Liczne kaplice i kościoły zbudowane pomiędzy wiekiem XIII a XVI.
  • W La Louvière znajduje się jedna z najlepszych kolekcji Idela Ianchelvici.

Folklor[edytuj | edytuj kod]

Karnawał w La Louvière nosi nazwę Laetare, co po łacinie znaczy "cieszyć się". Trwa on trzy dni, od niedzieli do wtorku i odbywa się w połowie wielkiego postu.

Sławni mieszkańcy[edytuj | edytuj kod]

Sport[edytuj | edytuj kod]

La Louvière ma klub piłkarski Jupiler League nazwany RAA Louviéroise. Klub ten zdobył Puchar Belgii w 2003 roku.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stan na 1 stycznia 2017 roku, Direction générale Institutions et Population: Chiffres de la population par province et par commune, à la date du premier janvier 2017. [dostęp 2017-01-01]. (fr.).